Ζωγραφίζεις;

Ρορό,

2009-07-27T03:31:00.001-07:00

Το προηγούμενο ποστ δεν αναφερόταν σε'σένα.
:/

Μαιτακωμύζο

2009-07-02T00:05:00.000-07:00

Μετά από δύο χρόνια σε τούτη τη γλάστρα, ήρθε η ώρα να μετεμφυτευτώ σε μία άλλη. Ο λόγος είναι λίγο αχμχ.. υδροχοΐσιος: τελευταία ανακάλυψα πολλά κρούσματα βιασμού του [άτυπου] κόπυράιτ από συγκεκριμένο λαχανάκι και πολύ εκνευρίστηκα. Δηλαδή οκέι, πού πρέπει να φτάνει το iq σου για να βγάλεις επτά λέξεις και να κάνεις ένα στάτους απντέιτ; Ή τέλος πάντων κλέβεις που κλέβεις, δήλωσε την ταυτότητα του θύματος τουλάχιστον μπας και αυξηθεί το αναγνωστικό κοινό. Άσχολ.
Πέραν αυτού.. όποιος [ανεξαιρέτως] έχει το βίτσιο να με διαβάζει, ας μου ζητήσει το νέο λινκ. Θαθ ευχαριθτώ για το έωθ τώρα θαπόρτ και ελπίζω με το νέο βλογ να περάσουμε σε ένα υψηλότερο επίπεδο. Για τον πολιτισμό, για την αισθητική, για τον άνθρωπο.
Πους πους.
:)

Όινκ!

2009-06-12T14:06:00.000-07:00

"Τα δώδεκα έφτασαν τα επιβεβαιωμένα κρούσματα της νέας γρίπης στη χώρα μας."
..Ήτοι δώδεκα άνθρωποι στο μεταίχμιο μεταξύ ανθρώπινης και γουρούνειας φύσης. Στο κόνσεπτ έχουμε τέσσερις νέες παραλαβές, από καναδά, ιταλία και αμέρικα. Το αμέρικα -πάντα της πλεονεξίας- μας έστειλε δύο ημιγούρουνους, μία εκ των οποίων στην τρυφερή [;] ηλικία των δεκαπέντε ετών. Κι ενώ τους τρεις τους έστειλαν στο Σισμανόγλειο [ελπίζω όχι γιατί η Θώδη έγινε χοιροβοσκός], το δεκαπεντάχρονο φιλοξενείται, λέει, σε φιλικό του σπίτι. Το καλό που της θέλω, εκτός Αθηνών.
Τελικά αυτή η γρίπη είναι το νέο τρεντ. Είναι όντως εντυπωσιακό να απαρνείσαι τη φύση σου και με εικοσιτρία φτερνίσματα να γίνεσαι γουρούνι. Πλας, είναι δωρεάν, σε αντίθεση με την αλλαγή φύλου που δεν καλύπτεται καν από τα ταμεία. Νάις!
Ανακηρύχθηκε δε ομοφώνως σε πανδημία από τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας κι εδώ φαίνονται τα αρνητικά της παγκοσμιοποίησης. Η γρίπη των χοίρων είναι το νέο άι-φόουν! Σκατά στον ιμπεριαλισμό, σκατά στα στάρμπαξ, σκατά στην κλώντια σίφερ!
Προβληματισμένος από την έκταση του φαινομένου, πραγματοποίησα ενδελεχή έρευνα με απώτερο στόχο να βρω τη ρίζα του κακού. Ποίος μεταδίδει αυτήν την παρανοϊκή μόδα δεξιά κι αριστερά; Ποια είναι αυτή η σύγχρονη Κίρκη που δόλια θέλει να μας μεταμορφώσει όλους σε γρούνια; ΠΟΙΟ ΜΟΥΝΙ ΚΙΝΕΙ ΤΑ ΝΗΜΑΤΑ Σ'ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΠΕΤ ΘΙΑΤΕΡ;;
...
.......
.....
ΑΥΤΟΣ:

Αυτό το αρχίδι με το γουρονομομπίλ, γυρνάει ινκόγκνιτο -ανεξήγητο το πώς- από'δω κι από'κει κάνοντας πλύση εγκεφάλου για το πόσο καύλα είναι να είσαι γουρούνι κτλ κτλ. Οργανωθείτε: θα τον επιάσουμε, θα του κρεμάσουμε μία ταμπέλα "είμαι τεντυμπόης, έκανα γουρούνι τον καθηγητή μου" και θα τον διαπομπέυσουμε από τη Φωκίωνος Νέγρη μέχρι την ακρόπσολη. Φάκερ.

Η γαστρεντερίτιδα έχει ονοματεπώνυμο!

2009-06-10T03:23:00.000-07:00

Καθώς εχτυπήθην βάναυσα από την εν λόγω πάθηση [ναι, ξέρω ότι είναι πολύ σεξουαλικό το να το γράφω στο βλογ] θέλησα να μάθω περισσότερα επί του θέματος. Παράλληλα όμως, άκουγα στραβίνσκυ -αλήθεια!- στο γιουτούμπ, μέχρι που είπα να ρίξω μνια ματιά στα προτεινόμενα για την αφεντιά μου βίδεα. Κόλαφος. Μεταξύ άλλων, υπήρχε κι αυτό:

..το οποίο ξεκινά δίνοντας ένα από τα βασικότερα συμπτώματα της γαστρεντερίτιδος. "Σε κοιτάζω, σε πιάνει πυρετός". Όντως. 38 ακατέβατο, επί 2 μέρες. Και συνεχίζει με το "Σε αγγίζω, σε πιάνει πανικός". Σαφώς. Η άτακτη κένωση είναι πάντα ένας καλός λόγος για πανικό. Διότι αν είσαι στο μετρό πουχού, την έβαψες. Καφέ. Ή και άλλα χρώματα, αναλόγως της διατροφής. Το "τι κι αν είσαι τόσο άντρας, τι κι αν είσαι κριτικός;" προφανώς αναφέρεται στον επαγγελματικό μου προσανατολισμό με μια πιο ευρεία οπτική. Συμβολισμός.
Έπειτα το δηλώνει ξεκάθαρα: "Είμαι έκρηξη [μπαμ] έκρηξη [μπαμ]". Πάει ο συμβολισμός. Με την ευκαιρία μας δίνει και την ταυτότητά της: "Είμαι η Βέρα Λάμπρου". Ναι, η γαστρεντερίτιδα είναι η Βέρα Λάμπρου.
Εν συνεχεία, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθ'ότι αναφέρεται στα ζώδια, θέμα αγαπημένο και ανεξάντλητο: "Ο Παπαδάκος [ο Πητ] σου το'πε ασφαλώς, ότι θα πάθεις μαζί μου γενικώς". Διότι ως γνωστόν, η γαστρεντερίτιδα πέραν της απόλυτης δοτικότητος του πεπτικού, σέρνει κι άλλα όπως πυρετό και μυικούς πόνους. Είχαμε κι απ'αυτά, τω όντι. Κι έρχεται η γυμνή απειλή: "Μου λένε για'σένα τ'άστρα 'μνια Βέρα σε στέλνει, ασ'τα' ". Και μ'έστειλε. Νερό με πήγε.
Περαστικά μας.

Είμαι βλαμμένος

2009-05-31T14:03:00.000-07:00

Και ως βλαμμένος, ελκύω βλαμμένα πράγματα. Τα οποία θέλω να μοιράζομαι και με άλλους βλαμμένους. Και το συγκεκριμένο τετράστιχο, θέλω να το μοιραστώ με έναν συγκεκριμένο βλαμμένο [ναι, εσένα]

Πήρε φωτιά η Καλαμαριά
Απ' τα γλυκά σου μάτια
Τρελαίνεις τους καρντάσηδες
Και γίνονται κομμάτια

..σνογκ :Ρ

Με την ευκαιρία, να το νέο μου πουτανοτράγουδο. Μπούτισέικ.

Δεν το κάνεις..

2009-05-29T09:07:00.000-07:00

Ψάχνοντας κάτι σε ιβέντ για να γιομίσω το επερχόμενο σουκού, έπεσα πάνω στο εξής: "Βραδιά διασκέδασης χωρίς τσιγάρο". Ακούστηκε δελεαστικό, καθ'ότι είμαι ένας καπνιστής σε άρνηση, που σημαίνει ότι μπορώ να ζήσω και χωρίς τσιγάρο [ειδικά αν αυτό είναι για λίγες ώρες].
Ωστόσο η ανάγκη για τσιγάρο μπορεί να γεννηθεί από μία ελεεινά πιεστική κατάσταση, όπως πουχού αυξημένο άγχος. Το θέμα είναι, πάντως, ότι από τον τίτλο και μόνο το εν λόγω ιβέντ μου φάνηκε ενδιαφέρον. Θέλησα όμως να διαβάσω και λεπτομέρειες, διότι θα έπρεπε να ξέρω αν θα είχε φρι μπουφέ -ώστε να φροντίσω να μη φάω τίποτα όλη μέρα- ή φρι μπαρ -ώστε να χαρώ εκ των προτέρων. Κι όμως, αυτό που διάβασα ήταν μακράν χρησιμότερο.
"[μπλα μπλα μπλα]..στη μουσική σκηνή Gazarte. [καλά ως εδώ. και συνεχίζει μπλα μπλα yada yada yada]..Οι καλεσμένοι θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν το καλλιτεχνικό πρόγραμμα της Αλκηστις Πρωτοψάλτη και του Στέφανου Κορκολή."
....
-πώς είναι δυνατόν να ΜΗΝ καπνίσεις σε μία τέτοια κατάσταση;;-
........
..............
-εκτός βέβαια κι αν με το "χωρίς τσιγάρο" εννοούν ότι θα μοιράζουν όπιο και κόκα στην είσοδο, τότε μπορεί να γίνει σχετικά βιώσιμο-
&^$*(&*&#%^*%^@!(*&^%$)&$%^%)@((@

Δηλαδή αυτό σημαίνει ότι απ'την πρώτη ιουλίου που απαγορεύεται το κάπνισμα σε όλους τους κλειστούς χώρους, ΑΥΤΟ θα είναι το μοτίβο της διασκέδασης;
*αποπληξία*

Κασάσα.

2009-05-28T00:00:00.000-07:00

Cachaça.

Ναι, ζούμε ακόμα!

2009-05-27T09:04:00.000-07:00

Ωστόσο, λόγω των τελευταίων ανακατατάξεων, δεν υπήρχε χρόνος για συγγραφή. Ζητώ συγγνώμη από το πολυπληθές κοινό μας, που αποζητά απεγνωσμένα έστω και μνια μας λέξη. Για να επανορθώσω -και με δεδομένο το ότι ακόμα και πιστοί μας αναγνώστες μας έχουν εγκαταλείψει- θα δώσω μία λέξη:
Υφαλοκρηπίδα.

Του γουίξ νότις

2009-05-08T10:29:00.000-07:00

...ΟΧΙ ΤΕΤΟΙΟ ΝΟΤΙΣ!

..αλλά τέτοιο --->

[το κόλλημά μου με τα λακωνικά ποστ και τις φωτογραφίες έχει καταντήσει αηδία. θα επανέλθω στο γράφειν, το υπόσχομαι.]

Όλα είναι θέμα παιδείας

2009-05-03T02:00:00.000-07:00

Λατρεμένοι μου γείτονες

2009-05-02T08:08:00.000-07:00

Προσφάτως [πριν από πέντε λεπτά] αντελήφθην ότι απέκτησα ένα νέο φετίχ: τη μουσική της γείτονος χώρας Αιγύπτου. Η αγάπη μου προς τα της ανατολής είναι εδώ και καιρό δεδηλωμένη, οπότε δεν υπάρχει ούτε ψήγμα ντροπής μέσα μου. Έτσι, ευθαρσώς παραθέτω εδώ ένα βίδεο ενός τραγουδιού με σαφή αποδέκτη έναν προαγωγό. Ακούγεται ξεκάθαρα άλλωστε το "ε νταβά νταβά νταβά". Το στόρυ του τραγουδιού είναι απλό. Ο άδων αναφερόμενος στον νταβά του λέει "ε νταβά, για δεν αφήνεις τις τσούλες ελεύθερες, να ζήσουν κι αυτές σαν άνθρωποι;". Και η άρχουσα τσούλα συμμετέχει για να ενισχύσει το μήνυμα λέγοντας "δε μας πλερώνεις καθόλου καλά, τι να κλάσουν τα πέντε γρόσσια; θα σ'αφήσουμε και θα κλαις!". Συνεχίζοντας, επανέρχεται ο τροβαδούρος και λέει "ήταν όλες σαν τα κρύα τα νερά και δες πώς τις κατάντησες, σκατοκαριόλη." ενώ ή άρχουσα δηλώνει πως "αν αποφασίζαμε να κλάσουμε όλες μαζί ταυτοχρόνως, δε θα σου'μενε ούτε μπρίκι στο κωλομπουρδέλο σου. Και μοιάζεις με μπαμπουίνο. κουτέ". Και πάει λέγοντας.. Το χορευτικό είναι απλό αμπαλάζ, τίποτα ιδιαίτερο. Τώρα το γιατί οι από κάτω έχουν ξεσκιστεί να βγάζουν φωτογραφίες.. ε, οι πύλες του ανεξήγητου.

Η ατμόσφαιρα του ήλιου παίζει ουράνια μουσική

2009-05-01T07:19:00.001-07:00

το ιδανικό σάουντρακ για το μήνα που μόλις μπήκε. μπήκε. μπήκε. μπήκε.
Καλό μήνα!:)

Της νιότης το γλυκό κρασί...

2009-04-26T06:27:00.001-07:00

...δεν πρόλαβ' η καρδιά της να γευτεί.
Κρίμας.

Το ταβόρι απ'την περσία

2009-04-25T05:26:00.001-07:00

Ω γλυκύ μου bear

2009-04-23T07:15:00.000-07:00

Βόρειος κώλος

2009-04-23T04:19:00.001-07:00

Αιδοίων διάλογοι

2009-04-22T07:55:00.001-07:00

-Λες να χαλάσουν τα μπούτια;
-Σκέπασέ τα, καλύτερα.

Δε μένει εδώ κανίς

2009-04-21T05:13:00.001-07:00

Κάργια βραδιά

2009-04-19T08:00:00.000-07:00

[αρχικά. στη δεύτερη απόπειρά του, ακούω "μάκια βρακιά". είναι η οικογενειακή δημιουργική κώφωση που ακούς μεν αλλά υπάρχει πρόβλημα κατά την αποκωδικοποίηση. κάιντα κιουτ :Ρ]

Ένας άντρας τηρεί

2009-04-18T02:00:00.000-07:00

αλλά δεν ψωμεί.

Άξιο

2009-04-17T14:46:00.000-07:00

Ενεστώτας

2009-04-17T02:54:00.000-07:00

Οχτώ
Οχτείς
Οχτεί
Οχτούμε
Οχτούτε
Οχτούσι

[Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η λέξη οχτώ έχει ωμέγα στο τέλος και όμικρον στην αρχή.]

Διερωτόμαι..

2009-04-13T14:16:00.000-07:00

Εδώ και μέρες και μετά τα όοοοσα συνέβησαν, μία και μόνη απορία έχω στο μυαλό μου. Και απαιτώ -γιατί έχω κάθε δικαίωμα να το απαιτώ- μία ξεκάθαρη απάντηση:

Η έκφραση "υπό την αιγίδα" σημαίνει "κάτω απ'την κατσικούλα";

Dans une ville pleine d'amour..

2009-04-12T05:26:00.000-07:00

Προφανώς, γυρίσαμαν! Όσο κι αν προσπάθησα, δεν μπόρεσα -κι ούτε θα μπορέσω- να συμπιέσω πέντε μέρες μέσα σε ένα κείμενο. Κι επειδή είμαστε και πολύ μποέμ τύποι να πούμε, δεν είχαμε ούτε ψηφιακές, ούτε κινητά [δηλαδή κινητά είχαμε αλλά το κάτι-πρέπει-να-ξέχασα-το-βόδι αντικείμενο αυτής της εξόρμησης, ήταν οι φορτιστές].
En tout cas, θα δώσω μερικά κίγουορντς, έτσι ενδεικτικά: μυρωδιές, χρώματα, εναλλαγές, πολυσύνθετο, έρωτας, σύννεφα, κινέζοι [πολλοί κινέζοι], φαγητά, καντίνσκυ, καφρίλα, κρασί, περφόρμανς, ξεφτίλα, κελεκίδου, μασάζ, πεταμένη, σοκολά, πυροσβέστες.
Δεν παραληρώ :Ρ
Ευχαριστίες [ονομαστικά]: Lou, Ελίζα, Σταυρού, Αποστόοολ, Μπιούτιφουλ Στρέιντζερ.

Και μία ερώτηση, προς την κάτωθι εικονιζόμενη μανδάμ:

ΠΟΥ ΗΣΟΥΝΑ, ΜΩΡΗ, ΤΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ;; ..Εκτός πια αν ήσανε όλη τη μέρα τσίτσιδη και δεν μπορούσες να.. βέβαια μπορεί να σε έφαγε το σόσιαλάιζινγκ, όπως φαίνεται από την επόμενη φωτογραφία.

Όχι βέβαια ότι μπορώ να δεχτώ εύκολα ότι ένας άνθρωπος από παραφίνη κι ο λευτέρης πανταζής είναι πιο σημαντική συναναστροφή από εμένα. Κανόνισε, ρουφιάνα, την επόμενη εβδομάδα σε περιμένω στο σπίτι μου. Και μη βάλεις μωβ, εκτός αν θες να βγούμε λες και κάνουμε προμόουσιον σε σερβιέτες. Άιντε γιατί έχουμε κι ένα όνομα σ'αυτήν την πόλη [ετοιμάζομαι και για λάιβ].

[εν τέλει, επέστρεψα. πλήρως. :)]

Η τελευταία μου εξομολόγηση

2009-04-07T11:50:00.000-07:00

**με εσεμές, εστάλη η παρακάτω διευκρίνιση:
κειμενάκι που αναφέρεται στο παρίσι γραμμένο τη λευκή νύχτα πριν επιστρέψω στα πάτρια. εμφανώς επίκαιρο, καθώς το à bientôt επαληθεύτηκε.
υ.γ. ακόμα φοβάμαι τα αεροπλάνα.

Λίγο ο διάβολος μέσα της..

2009-04-06T23:45:00.000-07:00

..αλλά την αγαπώ

soyons raisonnables, είναι χάλια η περίοδος. υπομονή.

-ίλα

2009-03-21T04:02:00.000-07:00

Φιλοσοφική διάθεση και σήμερα. Με απασχολούν τα εις -ίλα λήγοντα ουσιαστικά. Έμαθα, λοιπόν, ότι ετούτα δηλώνουν κάτι το δύσοσμον ή τέλος πάντων μία κατάσταση που προκαλεί μνια κάποια δυσφορία. Που-χου αι λέξεις σκατίλα, μασχαλίλα, ποδαρίλα, σαπίλα, βαρβατίλα, ανθρωπίλα κουτουλού.
Υπάρχουν όμως και λέξεις πιο ιδιαίτερες, στις οποίες μέχρι στιγμής δεν είχε δοθεί κάποιος ορισμός. Αυτό, μέχρι σήμερα. Με υπερηφάνεια, το βλογ της υπέρβασης δίνει μνια γροθιά στο κατεστημένο και δίνει ξεκάθαρους ορισμούς για τες λέξεις αυτές.
Τσεκ ιτ άουτ, γιολ:
Τεκίλα-> Η μυρωδιά της τεχνολογίας. Εκ του τεκ (tech). Ήτοι, η μυρωδιά που αναδύεται από ηλεκτρονικές συσκευές, κυρίως όσο αυτές είναι καινούριες.
Μαντίλα-> Η μυρωδιά της παράνοιας. Εκ του μαντ (mad->madness). Διότι και η παράνοια έχει τη δική της, ιδιαίτερη, προσωπική μυρωδιά.
Καμήλα-> Η μυρωδιά της κάμερας. Εκ του καμ (cam). Υποκατηγορία της τεκίλας, διότι ακόμα κι εδώ υπάρχει ένα είδος γευσιγνωσίας. Δηλαδή, όπως συμβαίνει με τα κρασιά, έτσι και με τις συσκευές, κάθε μία έχει μνια μυρωδιά-ταυτό(τη)τα. Κατ'άλλους βέβαια, η λέξη καμήλα αντιστοιχεί στη μυρωδιά του σπέρματος, εκ του καμ (cum). Τσκ, χυδαιότητες. Το αξιοπερίεργο είναι ότι είναι το μόνο εις -ίλα λήγον λήμμα που γράφεται με η. Τι τα θες, όλα έχουν τις εξαιρέσεις τους.
Τσαντίλα-> Η μυρωδιά της τσάντας. Εκ του τσάντα, δηλαδή πόσο πιο προφανές;
Βίλλα-> Η μυρωδιά του βιλ. Τι είναι το βιλ; Δεν ξέρω αλλά υπάρχει. Περισσότερες πλεροφορίες εδώ http://www.theweatherprediction.com/habyhints/249/
Βανίλα-> Η μυρωδιά του βαν. Εκ του γνωστού οχήματος βαν, λάικ ντα; Ωστόσο στην Ελλάδα, λόγω γειτονίας με την Ιταλία, η λέξη αυτή προφέρεται βανίλια. Κακώς.
Το πόνημα αυτό, θα συνεχιστεί.-

Δε σε είδα

2009-03-07T15:05:00.000-08:00

Λοιπόν, επειδή έχω βαρεθεί να το λέω, θα το γράψω μνια και καλή εδώ για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου. Έπεσα κι εγώ την προηγούμενη εβδομάδα στην παρακάτω αγγελία: ΡΙΝΟΚΕΡΟΣ
Κυριακή, αγόρι στο μπαρ με το μουστάκι… Αϊ λάικντ γιου α λοτ! Αν με κατάλαβες… Στείλε εδώ…

Την αγγελία αυτή ***ΔΕΝ*** την έγραψα εγώ. Ναι, ξέρω ότι ο ρινόκερος είμαι εγώ. Και ναι, ξέρω ότι συνηθίζω να γράφω τα αγγλικά κατ'αυτόν τον τρόπο. Ωστόσο, συνηθίζω επίσης να σέβομαι τις σχέσεις μου, έστω κι αν αυτές τελούν υπό κατάρρευσιν. Άρα, θα ήταν αδύνατον να γράψω αυτήν την αγγελία από τη στιγμή που ήμουν σε σχέση. Το αμφισβητείς; Ε, δε με ξέρεις.

Όταν βαριέσαι..

2009-03-06T17:19:00.000-08:00

..καις σερβιέτες μέσα σε τασάκια, πάνω στον καναπέ

..ατενίζεις τις στάχτες τους ψάχνοντας για οιωνούς

..και βλέπεις κάτι σαν αυτό για να αισθανθείς κατά τι ανώτερος του αίσχους

Κι ας σ'έχασα, σ'αγαπώ ακόμα

2009-02-28T10:52:00.001-08:00

Κάποτε μου είχανε φέρει ένα γκάμε μπου, απ'αυτά τα γκρι με τα ροζ κουμπάκια. Ως γνήσιο ασέξουαλ γκικ, έκανα τρελλές χαρές και αφοσιώθηκα στο τέτρις με όλο μου το είναι. Επίσης, το γκάμε μπου εκείνο είχε διαδραματίσει βασικό ρόλο σε ιστορικές στιγμές. Η μάνα μου έπαιζε τέτρις την ώρα που έσπασαν τα νερά της [χριστέ μου, πόσο άθλια έκφραση;] ενώ κυοφορούσε τον αδερφό μου. Ωστόσο, τη μέρα που έφυγε η μιαρή κατ'όνομα μόνον ξαδέρφη μου, έφυγε και το γκάμε μπου από τη σφαίρα επιρροής μου. Δεν το έβρισκα πουθενά. Πόνος και απόγνωση, αναπάντητα ερωτηματικά και ροπή προς την αυτοκαταστροφή στην τρυφερή ηλικία των 9. Και σήμερα, έπεσα τυχαία στο κάτωθι βίδεο. Κλαπς.

Έχεις καεί από υδροχόο;

2009-02-19T06:06:00.000-08:00

Λογικό, καθ'ότι είμεθα καμμένοι. Εντελώς. Κι επίσης το'χουμε γενικώς να καίμε κόσμο, λόγω της έντονης προσωπικότητός μας. Ναι ρε, έχουμε έντονη προσωπικότητα, ταμπεραμέντο, πώς το λένε; Έτσι λοιπόν, παραθέτω εδώ μερικές ατάκες που ακούμε σε καθημερινή βάση, ακολουθούμενες από επεξήγηση, για να ξέρουμε τι συμβαίνει πάνω-κάτω μ'ετούτο το πολύπλοκο ζούδιο. Ω ναι, είναι το πλέον ανούσιο κείμενο που θα μπορούσες να διαβάσεις.
Κι αρχινάμε:
"Είστε στον κόσμο σας!"
Συγγνώμη κιόλας. Ξέρεις πόσο ωραία περνάμε στη νεραϊδοχώρα; Όχι, θα'πρεπε να μας απασχολεί μόνο το πόσα ένσημα θα μαζέψουμε και το πότε θα φύγει η οικονομική κρίση. Αλήθεια, έχουμε οικονομική κρίση; Γιατί εγώ το μόνο που βλέπω είναι κόσμος να αγοράζει ακαταπαύστως και να είναι όλη τη μέρα στα καφέ και τα νάιτ κλουμπς.
"Έχετε μνια παγερή γοητεία"
Κι εσύ έχεις φαλάκρα, παραπονέθηκα; Άσε δε που δεν είναι κακό να έχεις παγερή γοητεία, δες την Κατρίν Ντενέβ. Άιντες! Το τρισάθλιο θα ήτο να μην είχαμε καθόλου γοητεία (δε θα κατονομάσω).
"Δεν έχετε συναισθήματα"
Την παλεύεις; Φυσικά και έχουμε! Απλώς για να βγούνε στην επιφάνεια χρειάζεται λίγη υπομονή. Λίγη. Διότι όσον αφορά στα συναισθήματα, κάθε υδροχοόνι κρύβει ένα Νιαγάρα μέσα του. Δε θα σε τρόμαζε αν σε πλάκωνε ο Νιαγάρας; Σαφώς. Βολέψου, λοιπόν, μ'εναν Ιλισό με προοπτικές ανάπτυξης και σιτ μπακ εντ εντζόυ.
"Είστε χαζοχαρούμενοι"
Φυσικά. Δε θες όμως να μας πετύχεις σε κατάθλιψη. Θα θέλεις να βγάλεις τα μάτια σου με κουταλάκι του γλυκού και να τα μασήσεις.
"Είστε ψυχροί κι ασέξουαλ"
Κι εσένα βρωμάνε τα πόδια σου. Έλα να μάθεις στην πλατεία Βάθης. Πιστεύω (μεταξύ μας) ότι, ανάλογα με την περίπτωση βέβαια διότι πχ η ελένη λουκά είναι υδροχόος απ'ότι έμαθα, ένας υδροχόος μπορεί να ξεπεράσει ένα σκορπιό. Συγγνώμη παιδιά, αλλά ναι.
"Είστε εκκεντρικοί"
Λάικ, ντααα; Πού είναι το κακό, ακριβώς; Δηλαδή οκ, τι να πει κανείς για άλλα ζούδια που είναι σαν αυτοκινητιστικά δυστυχήματα;
"Είστε πουτάνες"
Ευχαριστούμε! Δενόμαστε, ωστόσο και μάλιστα περισσότερο εύκολα απ'όσο λέγεται στην πιάτσα. Αρκεί βέβαια να μη μας ξενερώνεις, το οποίο νομίζω πως είναι λογικό ως προϋπόθεση.
"Βαριέστε πολύ εύκολα"
Αυτό συμβαίνει αν εσύ είσαι πολύ "βαρέσιμος", κοινώς, αν εκπέμπεις βαρεμάρα. Δεν είναι ότι θέλουμε μνια συνεχή εκζιτασιόν, απλώς η κακώς εννοούμενη ρουτίνα μας κουράζει, μας φθείρει. Ένα ταξιδάκιον, μία σέξοδος για φαΐ σε κάτι εκτός του πεδίου βολής μας, μνια έκπληξη.. όλα τούτα είναι πράγματα που διώχνουν αυτήν τη ρουτίνα και κάνουν το υδροχοόνι σας χαρούμενο. Διότι είναι και ανήσυχο πνεύμα, πώς να το κάνουμε;
"Δεν ανοίγεστε εύκολα"
Βρε α να χαθείς, προστυχάντζα! Σοβαρά τώρα, ανοιγόμαστε. Απλά είπαμε, θέλει λίγη υπομονή. Άλλωστε βασικός φόβος σχεδόν κάθε υδροχόου είναι ότι ουσιαστικά αποτελεί ένα κουτί της Πανδώρας με πόδια. Τρομάζει ο κόσμος, τι να πεις..
"Είστε τελείως αποδιοργανωμένοι"
Έλα να ζήσεις μία μέρα μαζί μου. Δεν μπορείς να φανταστείς τι τυχαίνει σε έναν υδροχόο κάθε μέρα. Είναι λες και το σύμπαν θέλει να μας βλέπει σε μνια συνεχή εγρήγορση. Βέβαια, από ένα σημείο και μετά αποκτάς μνια στωικότητα και αντιμετωπίζεις τις κροτίδες που σκάνε πάνω στο λεωφορείο απλώς συνεχίζοντας να διαβάζεις το βιβλίο σου ακούγοντας dizzy gillespie. Αλλά δεν παύει να είναι κάτι που σε βγάζει εκτός προγράμματος. Ωστόσο, όταν πρέπει να τηρήσουμε πρόγραμμα, ξεπερνάμε ακόμα και τα ζούδια της γης.
Διάσημοι υδροχόοι: εγώ, ντέπυ, γιάννα, θεά έμη, θεά μάνα μου.

*άσχετο αλλά πώς διάολο προφέρεται το ciccero;; δεν μπορώ να το γράψω στα ελληνικά! γκρουμφ!

Δουλειά δεν είχε ο διάολος..

2009-02-09T07:28:00.000-08:00

..και ασχολείτο με τη γουίτνυ. Τη χιούστον. Αυτή λοιπόν με είχε λείψει πολύ και στεναχώρια βαρειά με είχε χτυπήσει σαν τσουνάμι, έτσι να, φλατς. Οπότε, όπως πληροφορήθην από μνια ραδιοφωνική εκπομπή την ώρα που έτρεχα (ναι, είμαι απ'τους ανώμαλους που τρέχουν στο λιμάνι ανεξαρτήτως καιρού) είμεθα εν αναμονή του δυναμικού καμ μπακ της δίβας της παπ. Διότι είναι δίβα. Όχι σαν την άλλη που είναι σαν να της πιάσαν το μουνί και να της το φόρεσαν στο κεφάλι. Δίβα δίβα.
Πέρασε λοιπόν κι αυτή τη φουρτούνα της και τώρα ως γνήσια λέων, αποφάσισε να περιποιηθεί τη χαίτη της και να κοιτάξει μπροστά, ως μία άλλη ράνια θρασκιά. Το πλέον ντροπιαστικό κομμάτι της όλης ιστορίας της με τον μπόμπυ τον νταβά που την έμπλεξε με τα "αυτά", είναι ότι εκείνος είναι υδροχόος στο ζώδιο.
Αισχρό. Τελικά μάλλον δεν ισχύει αυτό που μας λένε τα ζούδια, ότι δηλαδής ο λέων είναι το πεπρωμένο του υδροχόου (στο ερωτικό επίπεδο πάντα) και ειδικά για τη γουίτνυ δεν ίσχυε το αντίστροφον. Διότι άμαν έχεις τέτοιο πεπρωμένο, καλύτερα γίνε ξανθιά, φούσκωσε τα βυζιά σου, μην τραγουδάς απ'το διάφραγμα κι έλα στο όπα-όπα λάιβ [στα νέα δικαστήρια] για να τραγουδάς μαζί με τη στέλλα. Άσε που θα βαρεθείς να ακούς το "καλά ε; είσαι θεά, τι μαύρισμα είναι αυτό; σελφ ταν;"
Τέλος πάντων, το ρεζουμέ είναι το νέο σιντί που δεν ξέρουμε εν τέλει πότε θα κυκλοφορήσει. Η δε εταιρία, έβγαλε ανακοίνωση στη διαδικτυακή γαζέτα που είναι εξ'ολοκλήρου αφιερωμένη στη γουίτνυ και λέει τα εξής (ακολουθεί μετάφραση):
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ
"Please note that Arista Records has not announced an official release date for the new Whitney Houston album and the information circulating on the internet and in press is erroneous. Whitney is in the studio recording and we will certainly let you know when there is news on a release date to report. Stay tuned and thanks for your support."
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
"Πλιζ νόουτ δατ Αρτίστα Ρέκορντς χαζ νατ ανάουνσντ εν οφίσιαλ ριλίζ ντέιτ φορ δε νιου γουίτνυ χιούσταν άλμπαμ εντ δε ινφορμέισον σέρκιουλέιτινγκ ον δα ίντερνετ εντ ιν πρες ιζ ιρόνιους. Γουίτνυ ιζ ιν δα στούντιο ρικόρντινγκ εντ γουί γουίλ σέ(ρ)τενλυ λετ γιου νόου γουέν δερ ιζ νιουζ ον ε ριλίζ ντέιτ του ριπόρτ. Στέη τιούνντ εντ θένκς φορ γιορ σαπόρτ."

Φέικμπουκ, je te quitte..

2009-02-07T07:52:00.000-08:00

Εναλλακτικά, "γιατί απενεργοποίησα το προφίλ μου".
Οι λόγοι είναι λίγο-πολύ γνωστοί. Ωστόσο θέλω απλώς να δώσω μία απάντηση-κοινοποίηση για να μη χρειάζεται να τα λέω ξανά και ξανά.
Διάβασα λοιπόν προχθές στο βλογ του Στάθη Παναγιωτόπουλου [λινκ της αναρτήσεως: http://www.skylos.gr/2009/02/facebook.html διότι σέβομαι όσο μπορώ το κόπυραϊτ] κάτι το οποίο επιβεβαιώνει αυτό που μέχρι πρότινος εθεωρείτο ως άλλη μνια θεωρία συνομωσίας. Το φέικμπουκ πουλάει δεδομένα σε εταιρίες. Οποίον σοκ! Επίσης δεν υπόκειται στις ευρωπαϊκές διατάξεις περί προστασίας ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Και άλλα τέτοια έμορφα.
Με δυο λόγια, βαρέθηκα. Βαρέθηκα η κάθε μου κίνηση να παρακολουθείται στενά. Και όταν λέω "η κάθε μου κίνηση" εννοώ τα πράγματα που έκανα επί του προφίλ. Άλλαζα φωτογραφία, έκανα ένα πανηλίθιο κουίζ, έξυνα το αυτί μου, έξυνα το αυτό μου.. όλα μα όλα μαθαίνονταν. Και όλα σχολιάζονταν -όχι απαραιτήτως αρνητικά, αλλά σχολιάζονταν.
Ευτυχώς (κατ'άλλους δυστυχώς) είμαι ένας αστός. Εντελώς. Δεν μπορώ να ζήσω σε χωριό. Και μιλάω για το κακώς εννοούμενο χωριό. Το φέικμπουκ, για'μένα, είναι ένα τέτοιο κακώς εννοούμενο χωριό, όπου όλοι είναι αναγκασμένοι να δίνουν λογαριασμό για το κάθε τι. Και είναι επίσης αναγκασμένοι να δέχονται και το λογαριασμό των άλλων για το κάθε τι.
Μη όντας συμβατός με αυτήν τη νοοτροπία -το να σχολιάζω (τόσο ανοιχτά) είναι εντελώς εκτός της δικής μου mentalité- αποφάσισα να απενεργοποιήσω σε πρώτη φάση το λογαριασμό μου. Μπορεί και να το ενεργοποιήσω ξανά, δεν μπορώ να είμαι απόλυτος. Μεταξύ μας όμως, δεν το νομίζω. Άλλωστε, με τους φίλους μου και εν γένει τους ανθρώπους που θεωρώ σημαντικούς μιλάμε συνέχεια (να'ναι καλά το γουαζάπ).
Καληνύχτα φέικμπουκ.

Νοιώθω πως..

2009-02-05T16:12:00.000-08:00

..βομβαρδίζομαι με βλακεία (αλλά μιλάμε για βλακεία, όχι απλά)
..εκπέμπω σεχ και ουχί αθωότητα (αυτήν τη σαιζόν)
..ζω σε χωριό (όταν μπαίνω στο φέικμπουκ)
..θα σκάσω (μέχρι την επόμενη φορά που θα κάνουμε σεχ)
..είμαι παντελώς ηλίθιος (γιατί μου όρισαν για υπουργό τύπου τον αντώναρο)
..όλα προχωρούν (γενικώς)
..έχω απελευθερωθεί (από τους μεγατόνους μαλακίας του πάλαι)
..το πάλαι με κηνυγάει (αλλά στο χούχου μου κιόλας)
..σε λίγο ξεκινάμε (επιτέλους)
..είμαι τελείως υδροχόος (μα τελείως και δεν είναι κακό-μουχάχ)
..τόση ώρα γράφω βλακείες (που ωστόσο με κάνουν τόσο μα τόσο ερωτεύσιμο, το ξέρω :Ρ)
..τα υπέροχα βλέφαρά μου βαραίνουν (και θα κοιμηθώ πάνω στο πληκτρολόγιο)
..αν συνεχίσω θα γίνω νάρκισσος (και δεν είναι του χαρακτήρος μου)

[ευχαριστώ τη ρο -γενικότερα αλλά ειδικά σήμερα για τη στέγη και το νετ_ σφετερισμός για πάντα!]

Ro, c'est à toi

2009-01-25T06:32:00.000-08:00

Πρώτα σε ασπρόμαυρη, οριζινάλ βερσιόν

και τώρα στην πιο πρόσφατη, που ακούγαμε όσο περιμέναμε το τιμημένο 58
[δεν ξέρω τι τρέχει με τους τραγικούς στην αρχή]

Είμεθα παρόντες!

2009-01-24T16:38:00.000-08:00

Θα ξεκινήσω δίνοντας τις πιο καθυστερημένες -από πολλές απόψεις- ευχές για το νέο αίσχος, 2009. Φαίνεται πως η κατάρα του 8 παραμένει ενεργή ακόμα και μετά την αντικατάστασή του και κάπως έτσι βρέθηκα χωρίς ίντερνετ, με ένα πισί σε κλιμακτήριο και ένα κινητό που αποφασίζει αυτοβούλως για τις επαφές μου. Χάος.
Ωστόσο.. παρά την αηδία και το ανάδρομο κωλοχανείο (και την αυριανή έκλειψη στο ζώδιό μας απά), δηλούμε παρόντες. Είμεθα εδώ, είμεθα σέχυ, είμεθα δυναμικοί και η πουτάνα μέσα μας όχι μόνο δεν απεβίωσε αλλά κάνει ακόμα πιο αισθητή την παρουσία της. Ακολουθεί και πίκτσερ για να ξέρουμε για τι μιλάμε.

Για κάποιο λόγο αυτήνανε θα ήθελα να τη γνωρίσω.
Θα επανέλθουμε με πολεμικό ρεπορτάζ από τις γκρίζες ζώνες της Θεσσαλονίκης.
Μέχρι τότες, σας αγαπώ και συγχωρήστε την υδροχοϊκιά μου φύση, βγαίνει ακουσίως.

Ωραίο έξμας στο Γκρις!

2008-12-14T14:20:00.000-08:00

Αυτούσια μεταφορά διήγησης τουρίστα:
"Το Γκρις είναι τελικά μία υπέροχη χώρα! Από την προηγούμενη Παρασκευή που ήρθαμε αποφασίσαμε ότι δε θα φύγουμε ποτέ! Δεν πίστευα, Μπρουνχίλντα μου, ότι θα υπήρχε κοινωνικό κράτος σε κάποια χώρα αυτού του πλανήτη. Κι όμως, αυτοί οι Γκριξ το κατάφεραν. Μόνο να δεις με πόση θαλπωρή το κράτος φροντίζει τους πολίτες, τώρα, τις κρύες μέρες του Δεκεμβρίου. Σου'χω βέβαια και φωτογραφία αλλά θα προσπαθήσω να σου το περιγράψω. Που λες λοιπόν, ανάβουνε φωτιές σε καίρια σημεία της πόλης (αρχικά στο Άθενς και το Σαλόνικα αλλά μετά το μέτρο επεκτάθηκε σε όλη την επικράτεια) για να μπορεί ο κόσμος να ζεσταίνεται και να κάνει τις χριστουγεννιάτικες αγορές του με περισσότερη άνεση. Ταυτόχρονα δε, ζεσταίνονται και οι άστεγοι, μην έχουμε θύματα του παγετού, μέρες που είναι. Οι φωτιές καίνε νύχτα-μέρα γιατί ο τελικός στόχος του πρότζεκτ είναι να ανέβει η θερμοκρασία της ευρύτερης περιοχής σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορέσουν να καλλιεργηθούν φράουλες τον Ιανουάριο. Να λοιπόν το πρώτο πίκτσερ:

Δες, Μπρουνχιλντάκι μου, πόσο όμορφο και αγαπημένο είναι αυτό το ζευγαράκι. Περπατάνε τα χρυσουλάκια μου μέσα στο ζεστό, χριστουγεννιάτικο Άθενς, χέρι-χέρι, αβίαστα, αβάδιστα θα έλεγε κανείς. Τελικά ίσως το Άθενς είναι το νέο Πάρις, είναι μία πόλη γεμάτη λαβ!
Δες κι άλλη μία εικόνα που δίνει βασικά στοιχεία για τους Γκριξ, έτσι για να ξέρεις πάνω-κάτω τι γίνεται, μη μου είσαι χάσκουσα όταν έρθουμε και μαζί.

Πρώτο στοιχείο: Βλέπεις όλο αυτό το σμόουκ πίσω και έβρυγουέρ; Αυτό εννοούσε ο Γουίνστον όταν έλεγε ότι τα Γκριξ καπνίζουν πολύ. Δε φαντάζεσαι.. Και κάτι τσιγάρα βαριά, καρέλια θαρρώ τα λένε.. δακρύζεις και πνίγεσαι από τον καπνό. Αλλά αφού τους αρέσει, δεν έχω να πω κάτι.. μόνο να δω τι θα κάνουν με την απαγόρευση του σμόουκινγκ. Επίσης, δες πόσο ιν είναι αυτό το άουτφιτ με το άσπρο κασκέτο και τα μίλιτερι κάλορζ! Δε φαντάζεσαι πόσοι τα φοράνε αυτά, να πάρουμε κι εμείς! Θα κατέβω αύριο να ψάξω. Τι μέγεθος φοράς; Ελπίζω να είναι ελαστικά για να μη χρειάζεται κορσές. Και που λες, χρυσό μου, δες ευγένεια, καλά μου τα'λεγε η Άμπιγκέιλ: ο κύριος μπροστά έπεσε -τα πεζοδρόμιά τους χάλια, χρυσή μου, ένα δράμα- και ο κύριος πίσω του φώναζε "προσέξτε, κύριε! θα χτυπήσετε!", ενώ παράλληλα του δίνει και το μπαστουνάκι του που του είχε πέσει από την ταραχή. Ευ-γε-νέ-στα-τοι!
Παρατηρείς δε, φαντάζομαι, ότι στο δρόμο δεν υπάρχει ούτε ένα αυτοκίνητο. Αυτό είναι επειδή δε θέλουν να ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα, βέεεβαια! Κάθε μέρα, κλείνουν και κάποιους δρόμους και περπατάνε όλοι μαζί κρατώντας μεγάλα μπάνερς που μάλλον δηλώνουν προορισμό, για να πάνε κι άλλοι μαζί τους αν είναι στο δρόμο τους. Για τους τυφλούς (γι'αυτό σου λέω για κοινωνικό κράτος) φωνάζουν παράλληλα το όνομα του προορισμού και τις στάσεις που θα κάνουν. Εγώ έμαθα ήδη τρεις και είμαι πολύ περήφανη: Batsy, Woorooniah, Tholofony. Είναι περίεργο ωστόσο.. όταν είπα στο τάξι ντράιβερ να με πάει στο "μπάτσυ", αυτό κοκκίνησε κι άρχισε να φωνάζει. Τι να πω, παντού τα τάξι είναι ένα μες..
Αυτά προς το παρόν χρυσουλάκι μου, πρέπει να επιστρέψω στο χοτέλ γιατί είναι η ώρα που θα ανάψουν τα δημόσια τζάκια και θέλω να ετοιμαστώ για τη βόλτα μου. Σε φιλώ άπαξ, γιατί έτσι αρμόζει στην κλάση μας.
Υ.Γ.: Πήγα και στο Σαλόνικα, θα σου στείλω εντυπώσεις λέιτερ!"

Είσαι στον κόσμο σου;

2008-12-11T01:20:00.001-08:00

..κι εγώ! Να τι γίνεται μέσα στο κεφάλι μου σήμερα από την ώρα που ξύπνησα:

Καλέ, στολιζόμαστε!

2008-11-29T12:08:00.000-08:00

Πέντε μέρες σε εμπύρετη κατάσταση αρκούν για να χάσεις πλήρως την επαφή σου με την πραγματικότητα. Θες η ανημπόρια, θες που ο εγκέφαλος σιγοβράζει στους 39 βαθμούς, θες το ντοπάρισμα με παρακεταμόλη.. τελικά πάτησα το off και τώρα ζω με τις αναλαμπές.
Ενεθυμήθην λοιπόν πως σε δύο μέρες, ήτοι την 1η Δεκεμβρίου, ο δήμος Θεσσαλονίκης παραθέτει γκαλά στην πλατεία Αριστοτέλους για τη φωταγώγηση του ίδιου εδώ και αιώνες χριστουγεννιάτικου κόνσεπτ.

Ναι ναι.. ΚΑΙ φέτος θα έχουμε το καράβι από φωτοσωλήνα με τις τρεις σημαίες [μία σε κάθε κατάρτι]. ΚΑΙ φέτος θα έχουμε το ανεξήγητης κατασκευής δέντρο με την κλίση των 30 μοιρών που απορούμε πώς διάολο δεν πέφτει με τους αέρηδες που φυσάνε από και προς το μεταλλαξιγόνο Θερμαϊκό.
Ωστόσο φημολογείται ότι το καράβι δεν είναι ένας απλός φωτοσωλήνας αλλά ανακυκλωμένοι φλούο δονητές που, αφού αφαιρέθηκαν οι μηχανισμοί τους και το χρώμα τους (για να έχουμε ένα ουδέτερο εφέ), αποτέλεσαν το σώμα αυτού που αναιδώς ονομάζουμε φωτοσωλήνα. Οι μηχανισμοί με τη σειρά τους, δεν έμειναν αναξιοποίητοι αλλά τοποθετήθηκαν στη βάση του δέντρου ώστε να δονούνται κατά τρόπο τέτοιο που θα εμποδίσει την πτώση του δέντρου εξ'αιτίας του εκάστοτε τυφώνος.
Όσον αφορά στις τρεις σημαίες, ακούγεται έντονα ότι φέτος θα πολλαπλασιαστούν εκθετικά, μόνο που μη όντας καλός στα μαθηματικά, δεν μπορώ να σας δώσω το ακριβές γινόμενο. Μπορώ μόνο να πω ότι θα γίνει της πουτάνας από σημαίες αλλά μην ανησυχείτε, δε θα είναι απ'αυτές με τον αετό και τις φωτιές στο κέντρο.
Πρόταση του βλογ είναι να τοποθετηθεί ένας σάντα κλάους στο δάχτυλο του βενιζέλου. Λιτό και συμβολικό. Επίσης, δεδομένης της μανίας με το νέο αμερικανό πρόεδρο, μπορούμε να ντύσουμε το άγαλμα του Αριστοτέλη με χιτώνα-φουλ παγέτα [διότι μιλάμε για Θεσσαλονίκη] που θα σχηματίζει το πρόσωπο του πρέζιντεντ, για να μην πει κανείς ότι όλα τα στολίσαμε εκτός από το ραμολί στην καρέκλα. Τέλος, μία πρόταση για τον μονίμως παραμελημένο Λευκό Πύργο: αγιοβασιλάκια που σκαρφαλώνουν. Ολούθε πάνωθέ του. Μέχρι τις πολεμίστρες.
Ξέχασα να αναφέρω ότι μαζί με όλα αυτά, έχουμε κι άλλο ένα παραδοσιακό ντεκόρ: τα κρεμμύδια της Τσιμισκή. Βέβαια αυτά ανάβουν με κάθε ευκαιρία οπότε συνήθως τα θεωρούμε δευτεράντζες.

Παρ'όλα αυτά, οφείλω να πω ότι τη Θεσσαλονίκη τη λατρεύω. Ειλικρινά. Αλλά μιλάμε πάντα για τη δική μου Θεσσαλονίκη. Ή μάλλον τη δική *μας* Θεσσαλονίκη. Ζογιέ νοέλ μεζανφάν!:)

σουασάν νεφ!

2008-11-12T03:13:00.000-08:00

Ω ναι, επιτέλους, το ποστ υπ'αριθμόν 69! Τιμή και δόξα στο λατρεμένο αριθμό.
Για'μένα το 69 σημαίνει πολλά..
Τα κιλά που αν τα φτάσω θα γίνω το αμέρικας νεξτ τοπ μόδελ.
Η αρχή κάθε αριθμού κινητού.
Ο ιδανικός αριθμός ατόμων για ένα γκραν κοκτέιλ πάρτι.
Τα χρόνια που θα κάνω για να πάρω πτυχίο απ'το βιολογικό.
Η λατρεμένη σεχουαλική δραστηριότητα.
Το αγαπημένο "69 année érotique" του τσοντιάρη Serge Gainsbourg (και την Jane Birkin στο ρεφραίν, έτσι για λέει ότι δεν την άφησε και άνεργη).

Τα κολεόπτερα...

2008-11-04T17:13:00.001-08:00

...έχουν οργασμό;

Διευκρινήσεις..

2008-10-27T03:57:00.000-07:00

Ναι, μερικές διαυκρινήσεις γιατί είχαμαν ολόκληρο θέμα χθες και λίγο εκουράσθην. Το χθεσινό ποστ ανέβηκε μεν χθες αλλά ήταν εντελώς ετεροχρονισμένο. Με λίγα λόγια, η συναισθηματική-ψυχική κατάσταση του γράφοντος δεν είχε καμία σχέση με αυτήν που παρουσίαζε το κείμενο, γιατί μιλάμε για κείμενο που αναφέρεται σε μία χρονική περίοδο περί των αρχών του καλοκαιριού. Δηλαδή duh, είμαι ηθοποιός πουλάκιααα, δε θα μπορούσα να τραβήξω συναισθήματα από το στοκ και να τα μεταδώσω; :Ρ
Επίσης, ο γραπτός λόγος έχει το χαρακτηριστικό ότι επιδέχεται την επιλογή οποιουδήποτε ύφους κατά την ανάγνωση, άρα ο καθένας το αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Άλλος το είδε επιθετικό, άλλος το είδε προσβλητικό, άλλος δεν κατάλαβε τις μισές λέξεις.. Είναι όπως όταν διαβάζεις ένα λογοτεχνικό κείμενο. Χωράνε πολλές ερμηνείες. Ωστόσο, πραγματικά δεν είχα κανένα ιδιαίτερο συναίσθημα όταν το έγραφα. Δεν είναι του στυλ μου να κάνω δακρύβρεχτα ή οργισμένα ποστ(ς;) όπου τα χώνω δεξιά κι αριστερά, λες και το βλογ είναι μέσο εκδίκησης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήθελα απλώς να είμαι ειλικρινής μπροστά σε ορισμένους των οποίων η στάση μου φαίνεται παντελώς ανειλικρινής, όχι για να το παίξω καλός αλλά για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου. C'est tout.
Από'κει κι έπειτα, μπορεί οποιοσδήποτε να μου πει το κλασικό γκετ ε λάιφ. Κι εδώ είναι το κλου: άι χαβ ε λάιφ και οι άνθρωποι γύρω μου το γνωρίζουν, δηλαδή τζίζας, δεν κάθομαι όλη μέρα-κάθε μέρα να ασχολούμαι μίρι μίρι με το συγκεκριμένο θέμα. Τώρα που βρήκα επιτέλους ίντερνετ σε δικό μου πισί, έκατσα κι ανέβασα ένα κείμενο γραμμένο από καιρό. Όπως και να'χει, δε θα ασχοληθώ άλλο με το συγκεκριμένο θέμα, απλώς ήθελα να κάνω μερικές διευκρινήσεις. Αν τώρα κάποιος θέλει οτιδήποτε πέραν αυτών, μπορεί να το ζητήσει.
Να πεθάνει ο χάρος!

Δε με αφορά =)

2008-10-26T04:53:00.000-07:00

..γιατί απλώς δε με αφορά. Άλλωστε η αυτοπροβολή πάντα με κούραζε, οπότε απλώς απηλλάχθην από ένα (ιδιαιτέρως βαρύ και άχρηστο οφείλω να σημειώσω) ανθρώπινο φορτίο. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι απαλλάχτηκα μονόπλευρα γιατί αυτός ο συρφετός ανά καιρούς προσπαθεί να μπει ξανά στα χωράφια μου [κάτι που εννοείται ότι δεν πρόκειται να επιτρέψω επομένως ματαιοπονεί], όπως τυχαίνει να κινούμαι και στις σχέσεις μου -ειδικά στις ερωτικές. Αποφασίζω δηλαδή ότι δεν πάει άλλο και περιμένω να με χωρίσουν. Επομένως ναι ναι, από την copycat (δηλαδή ειλικρινά, καταλαβαίνω ότι δεν έχεις άποψη αλλά ή προσπάθησε να αποκτήσεις, ή μείνε λευκός καμβάς διότι η σκύλευση κάνει μπαμ από μακριά.. κοινώς, το faux αγαπητέ κραυγάζει, είτε το δέχεσαι είτε όχι.) στρουθοκάμηλο είχα χωρίσει καιρόοο πριν αλλά από καθαρή μαλακία περίμενα και ωρυόμουν σαν το καθυστερημένο γκνου, λες και δε θα έβρισκα καλύτερα αλλού. Όπως και βρήκα (νιαρ, δηλαδή ναιιι) και όλα τούτα είναι στο παρελθόν. Όσον αφορά στις ερωτικές σχέσεις. Διότι στις φιλικές εξακολουθώ να λειτουργώ έτσι. Με δυο λόγια, από τη στιγμή που μου φέρθηκες πούστικα, το'χεις χάσει. Έτσι λοιπόν κι ένα γκρουπάκι πραγματικά μικρών ανθρώπων, που εδώ και καιρό το'χει χάσει. Το καταλάβανε; Αν όχι, κάποια στιγμή θα. Εγώ απλώς αδιαφορώ διότι έτσι κι αλλιώς πρόκειται για ανθρώπους διάφανους-διάφανους με την κακή έννοια, άοσμους, άηχους. Και το faKebook παρεμπιπτόντως, δεν αποτελεί τεκμήριο μίας περαιτέρω σχέσης, είναι ένα απλό σόσιαλάιζινγκ. Και το κατέχω, μπιλίβ μι.
Το γιατί τα λέω όλα αυτά από εδώ, είναι λογικό ερώτημα. Δεν ξέρω, είχα οίστρο. Άλλωστε αν κάποιος απ'αυτό το γκρουπάκι αναρωτιέται "μα γιατί είσαι ψυχρός απέναντί μου;" (παγερός θα έλεγα αλλά τέλος πάντων), μπορεί να διαβάσει το λόγο εδώ. Τελικά, οι υδροχόοι είμαστε ό,τι να'ναι αλλά πρέπει να το σκεφτείς **πολύ** καλά προτού μας κάνεις την πουστιά. Κι ένα βίδεο για να κάνουμε και λίγο γιουκ γιουκ μετά από τόση σοβαρότητα.. [αθάνατη γαλλικιά παπ μνιούζικ]

Η κρίση συνεχίζεται..

2008-10-22T02:04:00.000-07:00

Αρχικά όμως θέλω να ευχαριστήσω την Ντέπυ και τη Ρο διά τα σχόλιά τους και ναι, Ντέπυ, γκρινιάζω. Γκρόαρ. :Ρ
Ωστόσο, τώρα που μπορώ να γράφω εντελώς ό,τι θέλω, είναι θεϊκό! Να τι βίδεο θα κοτσάρω και πάλι για την αφεντιά μου και όποιον τραγικό πέσει πάνω στο βλογ:

Σας αγαπώωωωωωωωω και μουνί μουνί μουνίιιιιιιιιιι!!
πουτάνα κωλότριχα ωρθωγραυικά λάθει!!!
βυζοχαράδρααααααααα!!!
λίνα σακκάααα!!

Άπονη ζωή..

2008-10-21T04:09:00.000-07:00

Επειδή προφανώς κάνω πια ποστ μόνο για τον εαυτό μου [γιατί κανείς δε μας σχολιάζει, ούτε καν ο ανισόρροπος, δηλαδή ειλικρινά, ξεφτίλα..], αποφάσισα με συνοπτικές διαδικασίες ότι μπορώ να γράφω ό,τι θέλω. Οπότε για σήμερα, μου έχω ένα υπέροχο βίδεο που μου θυμίζει τη γιαγιά μου. Και επίσης έχω να πω μουνί, κώλος, ματωμένη σερβιέτα.

Ζε σουί τρανκίλ!

2008-10-20T03:35:00.000-07:00

Επιτέλους, κατάφερα να ηρεμήσω μετά από ένα τσουνάμι ταλαιπώριας και γκαντεμιάς. Υπήρξαν ορισμένες εξελίξεις που θα ήθελα να αναφέρω:
1. Η Dianne Reeves τελικά δε θα εμφανιστεί στο Αριστοτέλειο αλλά στο Βελλίδειο (εκεί, στην έκθεση, κάτω απ'τον πύργο του χατζηγιάννη-διότι οτε και χατζηγιάννης είναι πλέον ένα και το αυτό).
2. Το βλογ με την παράνοια του βιολογικού, παρά την όποια υποστήριξη έλαβε, τελικώς διεγράφη. Πα ντε κουά, ενδεχομένως θα υπάρξουν αναφορές στο χάος από το παρόν βλογ.
3. Όποιος θέλει να μάθει γαλλικά ας ρίξει ένα κόμμεντ και θα τον ταχτοποιήσουμε. Μη σοκάρεστε, οι τιμές είναι εκνευριστικά προσιτές. Είναι ακριβό και το πετρέλαιο, σεβόμεθα την παγκόσμια οικονομική κρίση.
4. Επειδή βαριέμαι και όσο διαβάζω και κάνω εργασίες για το μπουρδέλο νοιώθω τα εγκεφαλικά μου κύτταρα να αυτοκτονούν, όποιο λαχανάκι θέλει να μου δώσει υλικό για να γράψω κάτι, ας στείλει μέιλ στο xazorinokeri@gmail.com
Ετούτα τα ολίγα προς το παρόν, μικρά μου. Έχω να συνεχίσω μία εργασία και να ταχτοποιήσω τη δισκοθήκη μου. Σας ασπάζομαι.

Ανακάλυψηηη!

2008-10-12T14:38:00.000-07:00

Μυστηριώδης περσόνα του βιολογικού του ΑΠΘ, που χρωστάει της Μιχαλούς, καταθέτει το δράμα που ζούμε σ'αυτό το δεκαόροφο κωλοχανείο. Θαρρώ πως θα έχει ενδιαφέρον!
http://in-vitro-mutagenesis.blogspot.com

Απορία ψάλτου,..

2008-10-04T15:52:00.000-07:00

υ.γ.1: Δε θα υποκύψω στον ανήθικο εκβιασμό των φεϊσμπουκιανών φίλων του βλογ που ζητούν απεγνωσμένα τας φωτογραφίας της Δήμητρας Λιάνη.
υ.γ.2: Βάσω, κιπ εν άι ον δε βλογ και δε θα χάσεις..:D
υ.γ.3: Πού είναι η Ρούλα Κορομηλά;
υ.γ.4: νιάααρρρ..xD
υ.γ.5: κουνννννν!:D

Καφεΐνη

2008-09-28T23:44:00.000-07:00

Έκανα το λάθος να πιω καφέ στις 6 το απόγευμα και τώρα βιώνω τις συνέπειες. Όλη η τραγική φαμίλια κοιμάται κι εγώ μιμούμαι τη λεγόμενη νεκρική στάση (οριζοντιωμένος με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος) προσπαθώντας να χαλαρώσω. Δίπλα μου, ένας άνευ λόγου περιχαρής Μπομπ Σφουγγαράκης με στάση σώματος που υποδηλώνει ότι θέλει να τον πάρω αγκαλιά. Ή και γενικότερα (δε θα’ θελα..). Απ’ την άλλη πλευρά, γυνή εκπάγλου καλλονής απαιτεί –χωρίς αμφιβολία- να την πάρω και δη άμεσα. Όχι, δεν αναφέρομαι στην αδερφή μου (ίου) αλλά στην κλασσική αφίσα σε στυλ βουλκανιζατέρ, μόνο που αντί να γράφει Pirelli στο κάτω μέρος, η «δική μας» έχει απλώς δύο ροζ καρδούλεχ. Λιτότης.
Μοιραία λύση κλασσική και αγαπημένη, η τηλεόραση, έτσι για να μπει το μυαλό στο off και να βυθιστώ σε λήθαργο. Ωστόσο, μη έχοντας τηλεόραση στο σπίτι μου, έχω ξεχάσει να τη χειρίζομαι και κυρίως δε γνωρίζω τις πλέον πρόσφατες εξελίξεις (όπως ότι το 4 Ε δεν εκπέμπει αυτή τη σαιζόν).
Έτσι έπεσα στον προσφιλή Λιακόπουλο, ο οποίος με διαβεβαίωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το NSA, που δεν αντελήφθην τι είναι αλλά μάλλον αναφερόταν στο National Sucking Association, επιθυμούν να δημιουργηθεί ένα κράτος εν κράτει εν είδει Βατικανού από το Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατριάρχης Μπαρτ όμως εδήλωσε (και το είδαμε σε βίδεο για να μη νομίζουμε ότι ο Δημοσθένης θέλει να μας παραπλανήσει) ότι «η Εθνική Ομοσπονδία Πεολειχίας μπορεί να θέλει και να κάνω το επιτραχήλιό μου σουτιέν αλλά δεν είμαι υποχρεωμένος να υπακούσω». Στη συνέχεια άρχισε να μιλά για τη Σμύρνη αλλά επειδή η Μάρα Μεϊμαρίδη είναι η απόλυτη πηγή επί του θέματος άλλαξα κανάλι και πέρασα στο άλτερ, ελπίζοντας σε σεχ εντ δε σίτυ μπας κι ακούσω πάλι για αξύριστα μουνιά με άσπρες τρίχες.
Εις μάτην. Είχε CSI. Ναι, αυτό που γίνεται ένας φόνος και το εγκληματολογικό έχει και γαμώ τους εξοπλισμούς και η βασική ομάδα ερευνητών αποτελείται από έναν/μία φρικιό βιολόγο που σε μεγάλο ποσοστό των περιπτώσεων δίνει τη λύση της υπόθεσης, έναν είρωνα μπάτσο που ξέρει τα πάντα και είναι και φιλόσοφερ γιατί έχει εξπίριενς εντ σταφ, μία comme il faut μανδάμ μπάτσα που είναι η φωνή της λογικής του φιλόσοφερ αλλά γίνεται και μπιτς ενίοτε, έτσι για να κερδίσουμε και λίγο γκέι κοινό και τέλος, έναν εκπρόσωπο κάποιας μειονότητος για να μη μας πούνε και ρατσιστάς. Προφανώς και σ’αυτό το επεισόδιο τα βρήκανε όλα με τον εξτραβαγκάν εξοπλισμό να βρίσκεται σε πρώτο πλάνο και τις βαρύγδουπες ατάκες-ερωταπαντήσεις σε βαθιά φιλοσοφικά ζητήματα να διαδέχονται η μία την άλλη. Σ’ευχαριστώ, ω άλτερ, διά την γνώσιν που έλαβον και σήμερον.
Έπειτα πετάχτηκα στην ΕΤ1 κι εκεί ήταν που κατάλαβα ότι η τηλεόραση θέλει να με οδηγήσει είτε στην ψύχωση είτε στην πλήρη αποβλάκωση. Ήταν ένας τύπος που το κάθε του μάτι είχε τη διάμετρο κρίκου της ενόργανης και το χρώμα της στολής του Ταμπάκη, μόνο στο πιο πρασινίζον του κι έλεγε σ’έναν άλλο ότι του μιλάει γιατί έχει μεγαλύτερη επικοινωνία με το νησί. Έπειτα του άνοιξε μνια πόρτα και ο άλλος είπε «νταντ;;» και ενεφανίσθη ο πατήρ, με μαλλί ξανθό που ασπρίζει (χάλια, δε γράφει καλά στο φακό) και δεμένος σε μία καρέκλα. Κι εκεί που περιμένω να δω μέχρι πού φτάνει η σχιζοειδής διαταραχή του σεναριογράφου με τα αυτόβουλα επικοινωνούντα νησιά, βγαίνει το λογότυπο «λοστ». Η εικόνα κόλλησε εκεί. Αμηχανία. Το κοιτούσα. Με κοιτούσε. Δυσφορία. Μέχρι που κατάλαβα τι συνέβαινε. Με το που ανεφώνησα «Ααα, ανάποδα διαβάζεται τσολ!»η εικόνα ξεκόλλησε κι εγώ μεταφέρθηκα στη ΝΕΤ, όπου είχαμε ντοκυμαντέρ για μία Αιγυπτιακή πόλη.
Αχαμνίδα θαρρώ τη λέγανε, πού να θυμάμαι μες στη ζάλη μου. Την έχτισε η ομώνυμη δυναστεία (οι Αχαμνοί λογικά;) και σκόπευαν λέει να την κάνουν γκραντέ στον υπερθετικό βαθμό για να μείνει εις τους αιώνας. Παπάρια τελικά. Το αρχικό τοίχος εξηφανίσθη και απ’το γκραν παλαί ρουαγιάλ που κότσαραν σ’ένα λόφο στο κέντρο της πόλης μείνανε μόνο τα θεμέλια. Μούφα γκραντέ.
Ιστορικές ανησυχίες και στο ΣΚΑΪ όπου είδαμε για πολλοστή φορά το στόρυ του Μακεδόνα σελεμπριτέ, Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πόσο ακόμα, ειλικρινά. Τον κάναμε μύθο, θρύλο, σταρ, πρότυπο, ταινία, άγαλμα, κατοστάρικο.. Τι άλλο να κάνουμε πια; Η γιαγιά μου ακόμα γράφει το όνομά του στο Υπέρ Αναπαύσεως, οπότε προσωπικά είμαι καλυμμένος και δε βλέπω κανένα λόγο να παρακολουθήσω το αφιέρωμα.
Πατάω το off.
Και διερωτώμαι.
-με σπαραγμό ψυχής-
**γιατί δεν έχει τηλεμάρκετινγκ γαμώ το Δαρβίνο μου;;**

tea pot aaaah.

2008-09-02T06:39:00.000-07:00

Τις τελευταίες μέρες εντόπισα μια σπουδαία εννοιολογική διαφορά. Τη διαφορά μεταξύ του "Θέλω να μην κάνω τίποτα" και του "Δε θέλω να κάνω τίποτα". Δε θα εστιάσω καθόλου στη διπλή άρνηση που θα έπρεπε να δηλώνει κατάφαση θεωρώ ώς αξίωμα οτι σημαίνει αυτό που καταλαβαίνει όλος ο κόσμος.
Έχουμε: |Θέλω να μην κάνω τίποτα| και |Δε θέλω να κάνω τίποτα|
Το ένα έχει μια διέξοδο, το άλλο καμία.
Στην πρώτη περίπτωση αυτό που εννοεί αυτός που το λέει είναι ότι τον έχει καταβάλλει μια ραστώνη και δε θέλει να συμμετάσχει σε κάποια δραστηριότητα η οποία απαιτεί τροφοδοσία ενέργειας. Όπως το ερμηνεύει αυτό ο καθένας. Για άλλους σημαίνει ότι θέλουν να κάτσουν σπίτι και να δούν τηλεόραση, για άλλους να κάτσουν σπίτι και να μιλάνε με φίλους, για άλλους να πάνε κάπου κι απλά να μην κουνιούνται κ.α. πολλά, περισσότερο ή λιγότερο αντικειμενικά δραστήρια. Πάντως αυτό το "τίποτα" σε κάποιο βαθμό -μικρό ή μεγάλο- θα τους ικανοποιήσει, εφόσον αυτό είναι που θέλουν.
Στη δεύτερη περίπτωση το νόημα είναι ότι Δεν υπάρχει ο,τιδήποτε το οποίο να μπορεί να ικανοποιήσει αυτόν που το λέει σε οποιοδήποτε βαθμό. Δηλαδή - από πλευράς μου τουλάχιστον- βίωσα αυτό το "Δε θέλω" στο έπακρο. Και υπερισχύει απλά αυτό που δε θέλω λιγότερο. -Θές να μείνεις μέσα; -Όχι. -Θές να βγείς έξω; -Όχι. -Θές να μείνεις μόνος; -Όχι -Θές να πεθάνεις; - Όχι. - Θές να ζεις; -Ναι. να η διέξοδος. Αχα. Σημειολογική διαφορά μεταξύ εμού και των emo.

Γκιβ ιτ του μι (γέα)

2008-08-31T07:50:00.000-07:00

Δεν είναι ότι ήθελα να πάω στο κοντσέρτο του άδοντος αιδοίου αλλά δε βρήκα εισιτήριο οπότε τώρα ως γνήσια αλεπού που δε φτάνει τα "όσα", κάθομαι και τα κανω κρεμαστάρια. Απλώς δεν αντελήφθην ποτέ την όλη μανία γύρω από την παπ μνιούζικ (καμία σχέση με το ομώνυμο τεστ) και τη φερόμενη ως βασίλισσά της, την μαντάννα των μπότοξ. Ναι είναι παραλληλισμός με τη μαντάννα των βράχων, κρεμάστε με.
Παπ μνιούζικ λοιπόν.. Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να καταλάβω όσους την αντιμετωπίζουν ως γαρνιτούρα στη δισκοθήκη τους (για παράδειγμα, κάπου μεταξύ Πασπαλά και Siouxsie & the Banshees να πετάνε και έναν τζάστιν, έτσι για το καλό). Ωστόσο δυσκολεύομαι να κατανοήσω το πώς η παπ μπορεί να γίνει ο πυρήνας μνιας δισκοθήκης. Και υποθέτω ότι είναι πρόδηλο το σε ποίου είδους παπ μνιούζικ αναφέρομαι.
Κατόπιν ενδελεχούς ερεύνης μέσα στο απέραντο παπ κωλοχανείο, κατέληξα σε ένα ίσως θεμελιώδες συμπέρασμα: τα αγγλικά ,τα οποία μεν πλέον αντιπαθώ πλήρως αλλά παρ'όλα ταύτα δε θέλω να μειώσω, σεβόμενος το μάλτι-κάλτι κλίμα της βιόσφαιρας, αποτελούν ίσως τη μόνη γλώσσα στην οποία μπορεί να "σταθεί" ένας παντελώς ανούσιος στίχος. Κι όταν λέω να σταθεί, εννοώ ότι ο εν λόγω στίχος που στα πλαίσια μνιας άλλης γλώσσας άρα και κουλτούρας θα είχε γραφτεί "για πλάκα", στα αγγλικά όχι μόνο αποκτά μνια ιδιαιτέρως βαρύνουσα σημασία, αλλά καταλήγει να γίνει και γκραν σουξέ.
Ψάχνοντας λοιπόν στο μου-που-τρία μου προσφάτως, εντόπισα και τον καινούριο δίσκο για γραμμόφωνο της αποθεωμένης ντιζέζ μαντάννα, από τον οποίο άκουσα το ομότιτλο με το ποστ άσμα. Φυσικά και το μετέφρασα στα ελληνικά για να δω γιατί ετρελλάθησαν όλοι με το νέο πόνημα της παπ σταρ και παραθέτω το αποτέλεσμα. [Ενδεικτικά μπορώ σε επόμενο ποστ να δώσω μετάφραση εταίρου άσματος, ανήκοντος είτε σε άλλη γλώσσα, είτε απλά σε άλλο είδος.]

Δωσ'το μου
Τι περιμένεις (για); [η προσθήκη του "για" έγινε για τους βορειοελλαδίτες φίλους μας]
Κανείς δε θα σου δείξει πώς
Γιατί να δουλεύεις για κάποιον άλλο;
Να κάνεις ότι μπορείς να κάνεις τώρα;
Δεν έχω (τ)σύνορα ούτε όρια
Αν υπαρχει εκζιτασιόν, βάλε με μέσα της (με σάλιο και υπομονή..)
Αν είναι ενάντια στο νόμο, συλλάβετέ με
Αν μπορείς να το χειριστείς, γδύσε με
Μη με σταματάς τώρα, δε χρειάζεται να κρατήσω την αναπνοή μου
Μπορώ να συνεχίσω κι άλλο κι άλλο (για ποιο χοτ σιτσουέισονς, γίνεται και συνε-χύσω)
Όταν τα φώτα χαμηλώνουν και δεν έχει μείνει κανείς (ή για τους ανήκοντες στο ζώδιο της παρθένου "..και δεν υπάρχει κανείς αριστερά":P)
Μπορώ να συνεχίσω κι άλλο κι άλλο
Δωσ'το μου, γιέα
Κανείς δε θα μου δείξει πώς
Δωσ'το μου, γιέα
Κανείς δε θα με σταματήσει τώρα

Και κάπου εδώ βαριέμαι και επιστρέφω στη γενετική γιατί έχουμε και μία καριέρα να χτίσουμε μη χέσω. Μία απορία μόνο για το τέλος: αφού τα μαΖικά χαρτάκια για τη συναυλία της αναιμικής εξαντλήθησαν την πρώτη μέρα, γιατί παίζει ακόμα η διαφήμιση;

Μαντάννα ατ λαστ ιν αθενς!

2008-08-11T16:46:00.000-07:00

Αν αυτό δε σου λέει τίποτα απολύτως
Αν δε θεωρείς τύχη/θαύμα/δώρο θεού το ότι το απόλυτο ραμολί έρχεται στο τσαρδί μας
Αν το "απόλυτη σταρ" στο μυαλό σου μετατρέπεται σε "άπλυτη σταρ"
Αν θυμάσαι τις απόπειρες της Μαντάννα να μπει στον κόσμο της υποκριτικής
Αν ξημερώσει σε χάνω
..Τότε είσαι στο σωστό βλογ! Διαθέτομε προτάσεις για την επερχόμενη σεζόν που θα γιομίσουν τας νύχτας του θεσσαλονικιότικου φθινοπώρου. Οι αναγνώσται από άλλες περιοχές παρακαλούνται ευγενικά να σύρουν τα σαρκία τους μέχρι τη σοβινιστική μας πόλη για να πούμε ότι έχει και κάποια απήχηση το βλογ.
Ξεκινάμε λοιπόν από το κοντινό μέλλον. Συγκεκριμένα, στις 10/9 μας έρχεται ο Zbigniew Preisner (του οποίου το όνομα προφέρω μονίμως λανθασμένα: Ζμπρίγκνιεβ Πράισνερ. Αλλά μην του το πείτε.) ο οποίος θα γεμίσει με τας μελωδίας του το λατρεμένο Θέατρο Γης. Εδώ ξέρουμε και την τιμή του εισιτηρίου, 25 ρούβλια το φοιτητικό. Μνια χαρά ο Ζμπρίγκνιεβ, θα μπορέσει να βγάλει και τα οδοιπορικά.
Συνεχίζουμε ωστόσο με ένα σεχ σύμπολ που θα μας τιμήσει με την παρουσία του αυτή τη σαιζόν. Ο Joaquin Cortes θα λικνίσει το κορμί του για χάρη μας στο αισθησιακό μουσικό χαλί του flamenco, οπότε καλού-κακού Μίνα, πάρε κι ένα δεύτερο σετ σουτιέν-βρακί (σε περίπτωση που πετάξεις το σουτιέν στη σκηνή/για το βρακί δε θα μιλήσω γιατί προσπαθώ να κρατήσω τους τύπους). Χάου ματς φορ δε στρίπ σόου; Δεν έχουμε ιδέα, δυστυχώς.
Για να είμαι ειλικρινής, έχουν κανονιστεί κι άλλα τζέρτζελα για το υπόλοιπο του Σεπτεμβρίου αλλά δεν μπορώ να κρατηθώ, θέλω να το πω: στις 29/10 έρχεται η θεά του έθνικ κινήματος, η Natacha Atlas! Δεν ξέρω τίποτα περί εισιτηρίου, ξέρω μόνο πως θα είναι στο Αριστοτέλειο και προφανώς θα κόψω τη ρώγα μου για να πάω! Δηλαδή ναι, μπαχάρια και σαλβάρια και το i put a spell on you σε σλόου, σεβνταλίδικο τσιφτετέλι! ΘΕΛΩ! Πάνο και Ρο θα έρθετε, παρεμπιπτόντως, δεν το συζητώ καν.(Γιαν κι εσύ επίσης γιατί νιαρ).
Ένιχάου, στις 2/11 θα μας έρθει και η Diana Reeves την οποία θέεεελουμε να δούμε γιατί εκτός των άλλων, θυμίζει πολύ Dee Dee Bridgewater. Στο Αριστοτέλειο θα είναι και ετούτη, οπότε μετά από ένα λατρεμένο σάντουιτς απ'το "έτση", θα περάσουμε κι απο'κει.
Το τελευταίο σελεμπριτέ που παρατήρησα μέχρι στιγμής, είναι ο Tonino Carotone που θα μας περιμένει κι αυτός στο Αριστοτέλειο στις 5/11 (αν και αυτό μπορεί να εκληφθεί σαν απειλή, δεδομένου του γλιτσοπρόστυχου φυζίκ του).
Όπως και να'χει, η παχύσαρκη πόλη μας θα υποδεχτεί πολλά λατρεμένα ονόματα οπότε περιμένω να οργανώσουμε γκρουπ! Ζεβουζέμ!

υ.γ.1: Μάικ, όχι άλλες τρομαΧτικές φωτογραφίες!
υ.γ.2: Κωλοτρυπίδα της ανθρώπινης ύπαρξης [και της εξέλιξης], θα σου ήτο εύκολο να μην αντιγράφεις; Ένας σεβασμός στο άτυπο κόπυραϊτ είναι ένδειξη πολιτισμού. Μερσί.
υ.γ.3: ΝΗΣΤΕΥΕΙΣ ΤΕΤΑΡΤΕΣ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ, ΣΑΡΑΚΟΣΤΕΣ;;

Το σύμπαν μου τις τελευταίες μέρες..

2008-07-11T11:23:00.000-07:00

Ω ναι, ερωτεύθην!=)

υ.γ.: η ίδια κατάσταση με τη ματιά της καλής μου φίλης, της Ντιανούλας της Κρολ.. xD

...καφέ;

2008-06-22T00:39:00.000-07:00

Πιστεύεις ότι μπορείς να διογκώσεις το χωροχρόνο; Εύχεσαι η μέρα να είχε 36 ώρες και η ώρα 1500 λεπτά; Το αίμα σου αποτελείται κατά 95% από καφεΐνη; Μην τρομάζεις, απλά πάσχεις από το σύνδρομο της εξεταστικής περιόδου, το οποίο εμφανίζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και συνολικά τρεις φορές κατά τη διάρκεια του έτους.
Δεν είναι κάτι το ανησυχητικό, θα περάσει λίαν συντόμως. Βεβαίως ξέρω ότι είναι μια από τις πλέον απαίσιες περιόδους, ειδικά από στυλιστικής απόψεως. Οι ενδυματολογικές επιλογές τουλάχιστον όσο είμεθα μέσα στο σπίτι, κυμαίνονται από το οικτρό μέχρι το Μαρία της γειτονιάς. Το βασικό μότο "κάτι άνετο γαμώ το στανιό μου" έχει σαν αποτέλεσμα να τρέφουμε μια σαφή προτίμηση στα αθλιότερα κομμάτια της γκαρνταρόμπας μας όπως σε πεταμένα βρακιά με τρισάθλια μοτίβα και σε μπλουζάκια που υποδηλώνουν την απόλυτη κατάρρευση (όπως μπλουζάκια με κομμένο γιακά γιατί κάποια στιγμή ήθελες κορδέλα για το μαλλί και το λάστιχο του τι-σερτ ήταν η πλέον πρόσφορη επιλογή, εκείνο το στράπλες που αγόρασες για να το κάνεις ξεσκονόπανο αλλά αντ' αυτού τώρα το φοράς και ως φούστα ενίοτε). Όσο για τα μαλλιά, αυτά έχουν αυτονομηθεί πλήρως, αψηφώντας τη βαρύτητα προσθέτοντάς σου όμως παράλληλα ύψος χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.
Το μόνο πρόβλημα έιναι ότι αυτή η κατάσταση δεν περιορίζεται μόνο εν οίκω αλλά κοινοποιείται και εν δήμω. Όχι βέβαια ότι σε παρεξηγεί κανείς διότι όλοι βρισκόμεθα στην ίδια κατάσταση.
Πέραν του στάιλινγκ, ένα άλλο φετίχ αυτής της περιόδου είναι οι διατροφικές επιλογές που θυμίζουν εγκυμοσύνη. Ξυπνάς και τρως γεμιστά συνοδευόμενα από γάλα και τσουρέκι ενώ στα ενδιάμεσα θυμάσαι τα τραγικά ροδάκινα που είχες πάρει την προηγούμενη εβδομάδα και τα τιμάς δεόντος αν και έχουν γίνει φρουτόκρεμα. Δεν πειράζει, οι βιταμίνες σου χρειάζονται. Παρ'όλα αυτά, το προϊόν που γνωρίζει το μεγαλύτερο σουξέ αυτή τη σεζόν είναι ο καφές. Καφές σε οποιαδήποτε μορφή, από όλα τα μέρη του κόσμου, μέσα σε γλυκά, όλες τις ώρες, ακόμα κι όταν έχεις πλέον φτάσει σε κατάσταση καταστολής και χρειάζεσαι ενέσεις αδρεναλίνης για να συνεχίσεις να αναπνέεις. Πάντα δίπλα σου υπάρχει τουλάχιστον ένα ποτήρι καφέ. Παρεμπιπτόντως, θα ήτο χρήσιμον να βγει καφές σε ορό για να μην κουραζόμεθα και χάνουμε και χρόνο για την παρασκευή του.
Θα ήτο μεγάλη και σοβαρή παράληψις να μην αναφερθώ στη μορφή της επικοινωνίας καθ'όλη αυτήν την περίοδο. Οι προτάσεις αντικαθίστανται από μουγγανητά και νεύματα, ενώ όταν γίνει η υπέρτατη υπέρβαση και χρησιμοποιηθούν λέξεις, αυτές ανήκουν σε ένα εξαιρετικά περιορισμένο λεξιλόγιο: καφέεε, κοιμηθώ, δεν την παλεύω, γαμώ, διαβάσω, παλιοπουτάνα, καπνίσουμε, μας ξέσκισαν, διακοπές.
Στην ίδια χαοτική κατάσταση βρίσκονται και οι μουσικές επιλογές. Στράους, Θέλξη και Sex Pistols (τιμής ένεκεν με λατινικούς χαραΧτήρες) συνθέτουν το σάουντρακ των ημερών και αποκτούν ιδιαιτέρως βαρύνουσα σημασία στη δημιουργία του ψυχικού ανσάμπλ που απαιτείται την κάθε στιγμή.
Ψυχραιμία. Μπορούμε πάντα να υιοθετήσουμε την προσθήκη της εξής ρήτρας στο τέλος του γραπτού μας: "Καλέ περάστε με, θέλω να σηκωθώ να φύγω αλλά πρέπει να πάρω το πτυχίο για να μην κλαίει η μανουλίτσα μουυυ".

Εκπολιτίσου!!

2008-06-14T06:52:00.000-07:00

Εννοείται ότι θα σε βοηθήσουμε.. τα βίδεο που ακολουθούν είναι η απόδειξη!

(Ζουζουνιές και καλοκαιρινό αμπαλάζ, ό,τι πρέπει για διακοπές!)

(Μ'αρέσει γιατί μου θυμίζει τον τρόπο που τραγουδάει η γιαγιά μου.)

(Η σωστή αντιμετώπιση ενός χωρισμού. Και ναι, λέει ψολέω.)

Anisorropos KAI rhinoceros...

2008-06-12T03:34:00.000-07:00

Squawk says:
an deis ta 6 paratetagmena
etsi: 666666666666666666666666666666666
mporeis na peis oti einai enas stratos apo kerasforous profil
rhinocéros says:
xaxaxxax egw skeftomoun oti einai polloi swsies tou tintin se meros pou fysaei anatolika:P

Είδα στον ύπνο μου οτι

2008-06-09T02:46:00.000-07:00

αντί για καπνό έστριβα βαμβάκι.

Lily Allen vs Akon

2008-05-30T17:06:00.000-07:00

Πολύ μ'αρέσει αυτή η παρανοϊκή απάθεια. "When you first left me i was wanting more, but you were fucking that girl next door, whacha do that for?". γαμούσες τη διπλανή. μα γιατί; . Εν τέλει καταλήξαμε στο ότι ο πρώην της Lily Allen είναι ο Akon. Αυτό γίνεται προφανές με τη σύγκριση των 2 τραγουδιών "Smile" της Lily Allen και το "Lonely" του Akon. καλο παιδί κατα βάση.

Εβδομάδα των παχών

2008-05-30T16:46:00.000-07:00

Ή καλύτερα, μία ακόμα εβδομάδα των παχών. Και κρίμας γιατί είχα καταφέρει να μπω σε μία σειρά και εκτός από το μαμ να κόψω και το πάφα-πούφα αλλά ήρθε το τρισκατάρατο sorbonne και με απορρύθμισε πλήρως. Ξανάρχισα να καπνίζω αρειμανίως και να ενδίδω στο επίμονο φλερτ οποιουδήποτε βρώσιμου είδους. Τα αποτελέσματα είναι δυστυχώς εμφανή. Το αμετακίνητο βυζόκοιλο που λόγω της ύπουλης και υπόγειας τακτικής μου είχε περιέργως αρχίσει να υποχωρεί, εν τέλει όχι μόνο παγίωσε τα κεκτημένα του αλλά άρχισε να επεκτείνεται και πέραν αυτών.
Τώρα λοιπόν έφτασα σε κρίσιμο σημείο, διότι οι οψιόν μου δύο εισί: Μπορώ να συνεχίσω να τρώω με την ίδια ή ακόμα μεγαλύτερη συχνότητα και σαφώς αυξημένες ποσότητες. Έτσι το αμετακίνητο πλην όμως επεκτεινόμενο βυζόκοιλο θα γίνει απλώς μια συμπαγής σφαίρα λίπους που θα καλύψει και τα πόδια μου. Το μόνο που μένει να κάνω σ'αυτήν την περίπτωση είναι να βάλω τους δείκτες των χεριών μου πάνω από τα αυτιά μου και έτσι θα μετατραπώ σε ένα ωραιότατο χοπ-χοπ (φωτογραφία του οποίου δίδεται στο τέλος του ποστ). Ωστόσο, μπορώ να τιθασεύσω το βίαιο πάθος μου για μαμ και ταυτόχρονα να καλλιεργήσω μια ροπή προς την άθληση. Γιες, άι'λλ ντου ιτ!
Το πρωί θα πάω για ποδήλατο μετά από τουλάχιστον 4 χρόνια επίμονης αποχής. Ελπίζω ότι όντως είναι από τα πράγματα που δεν ξεχνιούνται ποτέ γιατί στην αντίθετη περίπτωση την έβαψα. Βέβαια δεν τρέφω την ουτοπική ελπίδα ότι θα διανύσω και ιδιαιτέρως μεγάλη απόσταση, δεδομένης της λατρείας μου προς τον καλό μου φίλο, το στριφτό τσιγάρο, αλλά και πάλι αξίζει μια δοκιμή.. όχι; Γουίς μι λακ όπως και να'χει γιατί ειλικρινά, το να κάνω γυμναστική για'μένα είναι μια τεράστια υπέρβαση. Προφανώς ανήκω στην τεράστια ομάδα ανθρώπων για τους οποίους εφευρίσκονται όλοι οι τραγικοί τρόποι αδυνατίσματος, κάτι για το οποίο θα μιλήσω λογικά σε επόμενο ποστ. Ζε βου κιτ!
Α ναι, να και το χοπ-χοπ!

Του νταβατζή σου..

2008-05-29T04:04:00.000-07:00

..δηλαδή εμού. Αυτό το σύντομο πλην όμως περιεκτικό ποστ είναι στην ουσία ένα βλογ-πίμπινγκ, μια που θα σας δώκω λίνκια για 3 νεογέννητα βλογ που χαίρουν της εκτιμήσεώς μας:
http://rodakinia.blogspot.com (Το βλογ της Ρος ή απλά, το παραλήρημα ενός λέοντα. Γουί ρίλι λάικ! αα και με ευρύ φάσμα συναισθημάτων ΚΑΙ με ποιητικές εξάρσεις! τι καλύτερο;)
http://3eminame.blogspot.com (Του τρελλού η κατάσταση κι εκεί, αν και εγεννήθη προ 2 ημερών. Ουσιαστικά είμαστε μάρτυρες της παράνοιας ενώς διδύμου -του Μάικ- και της ύποπτης σιωπής μίας καρκίνου. Ρωτήστε για την ιστορία του ονόματος, υπάρχει θέμα!)
http://laxanakia.blogspot.com (Μαζικό ντελίριο σε ένα βλογ του οποίου ο δημιουργός ζήτησε το κόπυράιτ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ αλλά δεν του κρατάμε κακία, διότι έχουμε και μία ανατροφή. Ναι φιλ, σε δίνω στεγνά. Ντε τουτ φασόν, στο εν λόγω βλογ αναγαστικά θα υπάρχει μια πολυμορφία, δεδομένου του ότι οι ποστάροντες είναι τέσσερις: ο φιλ, η ρο, ο μιχάαααλ'ς και η αφεντιά μου-που à propos θα ήθελα να γίνω ισότιμο μέλος με εσάς φιλ και ουχί απλώς ένα γκεστ, άντε μην πάρω το χτελ και βρεθούμε ξαφνικά βυζί με βυζί!:Ρ)
Αυτά προς το παρόν λαχανάκια μου κι ελπίζουμε να έχουμε γενικώς την πολύτιμη υποστήριξή σας. Βρήκαμαν κι εμείς ένα λόγο ύπαρξης οπότε σας εκλιπαρώ με το θλιβερότερο και πλέον αξιοθρήνητο ύφος που μπορώ να πάρω να μας κομμεντάρετε ανεξαρτήτως του αν συμφωνείτε ή όχι για να μη μας πιάσουν πάλι τα υπαρξιακά μας και τρέχουμε για ζανάξ νυχτιάτικα. Μερσί αν αβάνς ε ν'ουμπλιέ πα que ζε βουζ εμ!:)

Άι'μ σόου εξάιτιντ!!

2008-05-27T02:16:00.000-07:00

Εντ άι τζαστ κεν'τ χάιντ ιτ! Ξυπνήσαμαν από ένα διατροφικό λήθαργο ετών και είμαι πολύ περήφανος!:) Ω ναι, ανακαλύψαμαν ξαφνικά ότι "μας πουλάνε λάδι μηχανής για ηλιέλαιο" και ξεσηκωθήκαμαν. "Μας πουλάνε". Ποιοί; Αυτοί. Στο μυαλό κάθε Έλληνα υπάρχουν οι "Αυτοί" που ευθύνονται για οτιδήποτε. Από μια άυξηση του ΦΠΑ μέχρι τα αέρια που προκαλεί η υπερκατανάλωση φακής. Είναι ο πλέον αγαπημένος και διαδεδομένος αποδιοπομπαίος τράγος, ένα ιερό (α)πρόσωπο της ελληνικής συνωμοσιολαγνείας.
Συγκεκριμένα όσον αφορά στο θέμα του λαδιού, οι "Αυτοί" είχαν εντοπιστεί πολύ πριν τη δημοσιοποίηση του όλου μπουρδέλου από ορισμένα ανεξάρτητα λαγωνικά, ήτοι από συμπατριώτες μας που με το σύνθημα "έχω μύτη εγώ!" μας προειδοποιούσαν χωρίς φιξ τεκμήρια φυσικά ότι "σ'αυτά τα φαστ-φουστ, πώς τα λέτε, τα τηγανίζουνε όλα σε πετρέλαιο!". Ναι υπήρχε μία δόση υπερβολής, η οποία όμως αποτελεί πιστοποίηση της εθνικής μας ταυτότητας. Το θέμα είναι ότι στη ρεαλιστική της εκδοχή, αυτή η προειδοποίηση έχει μια κάποια λογική βάση.
Χωρίς καμία ουσιαστική γνώση πάνω σε μηχανολογικά θέματα και βάσει κοινής λογικής και μόνο, υποθέτω ότι το λάδι μηχανής έχει όσο να πεις μια ανθεκτικότητα παραπάνω σε σχέση με τα υπόλοιπα λάδια (βλέπε ηλιέλαιο). Επομένως θα αντέχει και περισσότερο σε αυξημένες θερμοκρασίες. Άρα αν θέλουμε να νοθεύσουμε το ηλιέλαιο στο οποίο τηγανίζουμε π.χ. τα τσιπς μας ούτως ώστε να αυξήσουμε την ανθεκτικότητά του, περιορίζοντας έτσι τας δαπάνας μας με προφανή συνέπεια την άυξηση των κερδών (ειδικά αν είμεθα και πολυεθνική εταιρία ) ε, θα προτιμήσουμε λάδι μηχανής! Γιες, προφανώς για'μένα η όλη υπόθεση δεν αποτελεί σκάνδαλο.
Βέβαια η λέξη σκάνδαλο αυξάνει πάντα ως διά μαγείας τις πωλήσεις και τους δείκτες τηλεθέασης. Χρυσό παράδειγμα και ο ομώνυμος δίσκος της απόλυτης Πέπης Τσεσμελή.

Δίσκο ξέρεις να κρατάς;;

2008-05-15T15:01:00.000-07:00

Ναι, αλλά αυτή η ερώτηση μου προκαλεί κατ'αρχάς τρόμο γιατί δε μου πολυκάθεται συντακτικά (το "Ξέρεις να κρατάς δίσκο;" μου φαίνεται πιο σικ) και επίσης φέρνει ένα σύννεφο αυτοαμφισβήτησης και αμφιβολίας, το οποίο πλανάται πάνω μου και μου μειώνει το οπτικό πεδίο. Ωστόσο, δεν είναι η ερώτηση αυτή καθ' εαυτή που μου το προκαλεί όοολο αυτό, όσο το ύφος με το οποίο είναι γαρνιρισμένη. Είναι ένα ιδιόμορφο ύφος που ταιριάζει γάντι σε ερωτήσεις όπως:
-Ξέρεις να αποσυναρμολογείς ρουκέτες;
-Ξέρεις να κάνεις Gram χρώση;
-Ξέρεις πώς τετραγωνίζεται ο κύκλος;
-Ξέρεις πόσες ακέραιες λύσεις έχει η εξίσωση ψ2=x2-x+1; (ναι, είναι εκθέτες αλλά δεν ξέρω πώς να το κάνω αυτό.. οπότε..)
-..ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΝΑ ΒΑΖΕΙΣ ΕΚΘΕΤΕΣ ΣΤΑ ΠΟΣΤ;;;;
Το αποτέλεσμα αυτού του ανήθικου ψυχολογικού πολέμου που επι τη ευκαιρία καταγγέλω με σιδηρά πυγμή και θάρρος, είναι η απάντηση να διαμορφώνεται ως εξής: "Ναιιι;".
Γιατί ναι χρυσέ μου, φυσικά και ξέρω να κρατάω δίσκο. Ναι και με πράγματα πάνω του. Λες και θα μεταφέρω ήπαρ για μεταμόσχευση μαζί με ΤΝΤ σε χωματόδρομο. Θα παίρνω ποτηράκια και μπουκαλάκια και θα τα πηγαίνω από τη μία άκρη του μαγαζιού στην άλλη, δεν ήξερα ότι χρειαζόταν και πανεπιστημιακή κατάρτιση επί του θέματος.
Τα νεύρα κρόσσι.

..ούτε στο χειρότερο εχθρό μου!

2008-05-12T15:30:00.001-07:00

..αν και καλό είναι να μην είμεθα απόλυτοι σ'αυτή τη ζωή.. :Ρ

Δεν είναι νεύρα..

2008-04-27T01:35:00.001-07:00

..Είναι η κούρασή μου που φορούσε τόσον καιρό τη μάσκα της υπερέντασης και μου βγαίνει αναδρομικά.
Είναι που ενώ θέλω να σου φτιάξω τη διάθεση, η "μπαταρία" μου αδειάζει υπερβολικά γρήγορα και νομίζεις ότι δεν περνάω καλά μαζί σου.
Είναι αυτή η μίζερη "πόλη" που δε μ'αφήνει να αναπνεύσω.
Είναι αυτή η μίζερη "πόλη" που δε σ'αφήνει να αναπνεύσεις.
Είναι που το αμετακίνητο βυζόκοιλο είναι κυριολεκτικά αμετακίνητο.
Είναι που μερικές φορές ξυπνά ο κομφορμιστής μέσα μου και θέλω λίγη παραπάνω άνεση.
Είναι που σ'αγαπάω σε βαθμό που δε χρειάζεται να προσδιορίσω εδώ κι εσύ πιστέυεις ότι σε υποτιμώ μπροστά σε τρίτους.
Είναι που μου λείπεις.
Καλημέρα.

(Λαχανάκια, εξκιουζέ μουά για το σύνδρομο ντάουν του συγκεκριμένου ποστ -προφανώς βρίσκεται εδώ κατ'εξαίρεσιν.. Θα επανορθώσω με ένα τραγικά πεταμένο λίαν συντόμως!)

..Τελικά δεν είμαι ο μόνος!!

2008-04-11T02:41:00.000-07:00

Και επειδή σέβομαι απολύτως τα πνευματικά δικαιώματα, αναφέρω ότι ο δημιουργός του βιντέου είναι ο mysterrr, τον οποίο και συγχαίρω σαφώς! Πάντα τέτοια εύχομαι!:)

Σ'αυτές τις φοιτητικές εκλογές....

2008-04-08T10:06:00.000-07:00

ΣΕ
ΒΓΑΖΩ
ΑΚΥΡΟ

Θερμοκρασία, ένας παγκόσμιος μύθος

2008-04-05T06:53:00.000-07:00

Είναι γνωστό ότι στο σύμπαν μας βασιλεύει η ποικιλομορφία. Πολλά χρώματα, πολλά αρώματα, πολλά φυτά, πάρα πολλά ζώα (ναι, δυνητικά είναι μπηχτή), πολλά τσιφτετέλια.. Γενικώς πολλά. Έτσι υπάρχουν και πολλοί χαραΧτήρες, όπως οι της πλήρους αποδιοργάνωσης και το αντίθετό τους, οι της σφιχτοκώλικης και αδιατάραχτης τάξης.
Προφανώς είναι αυτοί οι τελευταίοι που μας ενδιαφέρουν, μ(ν)ια που ευθύνονται για διάφορες τροποποιήσεις προοριζόμενες να διευκολύνουν την καθημερινότητά μας. Διότι τι θα κάνει φίλτατο λαχανάκι ένας παρθένος με ωροσκόπο αιγόκερω που-χου αν δεν ξέρει πόση ακριβώς είναι η απόσταση μεταξύ τασακίου και καρέκλας; Ή αν δε γνωρίζει σε πόση ακριβώς ώρα θα βήξει; Γι' αυτό, ανα καιρούς έβγαινε κι από μια κλίμακα για να μπορούμε να υπολογίζουμε με εκευριστική ακρίβεια το κάθε τι, μεταξύ άλλων και τη θερμοκρασία.
Τρεις είναι οι βασικότερες κλίμακες που χρησιμοποιύνται τη σήμερον επί του θέματος (Κελσίου, Φάρεναϊτ ή ΦάΧρενΧάιτ και Κέλβιν και τις έχουμε αγκαλιάσει με αγάπη και τυφλή εμπιστοσύνη. Έτσι, η πρόταση "Η θερμοκρασία σήμερα θα φτάσει τους 19ºC." δε χωρά αμφισβήτηση. Απο τους περισσότερους. Ωστόσο, εμείς δεν είμεθα οι "περισσότεροι", οπότε την αμφισβητούμε συλλήβδην. Και έχομε και απόδειξη.
Εσκέφθην βαθέως το όλο θέμα. Μελέτησα κάθε θεωρία. Άκουσα στωικά όλες τις απόψεις. Και τελικά κατέληξα σε ένα συμπέρασμα, υποστηριζόμενος από την αδιάψευστη παγκόσμια γλώσσα των μαθηματικών: Η ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΑΘΕΡΗ.
Φυσικά θα το αποδείξω πάραυτα.
Ας πάρουμε λοιπόν μία τυχαία θερμοκρασία, έστω 19ºC. Βάσει μαθηματικών, αυτό διαβάζεται "19 στη μηδενική επί C", όπου C μία σταθερά που ονομάζεται σταθερά του Celsius (αντιστίχως η F ονομάζεται σταθερά του Fahrenheit και η K σταθερά του Kelvin). Ως γνωστόν, ισχύει ότι xº=1. Επομένως η θερμοκρασία σε οποιαδήποτε περίπτωση ισούται με το γινόμενο της εκάστοτε σταθεράς επί ένα, ήτοι με τη σταθερά, απ' όπου συνεπάγεται ότι η θερμοκρασία παραμένει πάντοτε σταθερή και ίση με C, F ή K -αναλόγως της σταθεράς που προτιμούμε.
Η μόνη διαφορά εντοπίζεται στο πρόσημο της θερμοκρασίας, καθ' ότι μπορεί να πάρει και αρνητικές τιμές. Στις περιπτώσεις αυτές μιλάμε απλώς για θερμοκρασία -C, -F ή -Κ που σε γενικές γραμμές σημαίνει ότι κάνει κρύο.
Ασφαλώς υπάρχει και μία σχέση ανισότητας ανάμεσα στις σταθερές κι αυτή είναι η εξής: C < F < K. Η ταξινόμηση αυτή στηρίζεται στη διαφορά της εκφραζόμενης ισχύος των εκάστοτε συνθηκών από την κάθε σταθερά. Δηλαδή, για θετικό πρόσημο θα έχουμε
Θερμοκρασία C: υποφερτή κατάσταση
Θερμοκρασία F: καίγεται κάτι;
Θερμοκρασία Κ: ΓΙΑΤΙ ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΡΑ ΤΗΣ ΑΙΤΝΑΣ;;;
Αντίστοιχα, για αρνητικό πρόσημο
Θερμοκρασία -C: ντύσου ζεστά
Θερμοκρασία -F: τι χειμώνας βαρύς, έλα απόψε νωρίς
Θερμοκρασία -Κ: ρατ-τατ-τατττ-ρρττατατατττ-τατ-ρατ-τατ---
Ρεζουμέ: Η θερμοκρασία παραμένει πάντα σταθερή με το πρόσημο να υποδηλώνει χονδρικά το πέρασμα από το κρύο στη ζέστη. Και τούμπαλιν.

Στο καπάκι.

2008-03-25T09:39:00.001-07:00

Οχι της τουαλέτας, αν και θα ήταν και αυ΄το πολύ ενδιαφέρον τίτλος για ποστ. Το ποστ μου αναφέρεται σε μία προσωπική καταπολέμιση της ζαλάδας.
Στο λεωφορείο για Shimla σε κάποιο σημείο της διαδρομής ζαλίστηκα πάρα πολύ και προσπαθούσα να βρω πράγματα που με ξεζαλίζουν. Ξεκίνησα ψάχνοντας ένα χρώμα. Κατέληξα στο μπλέ. Είπα να βρώ μια διχρωμία. Δε μου έκανε καμία. Λίγο ίσως το μπλε-άσπρο αλλά μετά σκέφτηκα ότι πολύ άνετα θα ξερνούσα πάνω σε μία ελληνική σημαία. Απο το χρώμα αποφάσισα να πάω στο σχήμα. Κατέληξα στον κύκλο. Απο το διδιάστατο σχήμα αποφάσισα να προχωρήσω στο τρισδιάστατο. Αποφάσισα οτι το κατάλληλο σχημα είναι ενας ανάποδος "κομμένος" κώνος. Κάτι σαν ποτήρι δηλαδή (κόλουρος έμαθα οτι λέγετα) Αποφάσισα οτι καλύτερο θα ήταν κάτι σαν τα ποτηρια του ικέα, αυτά που είναι έτσι. αλλά κλειστό απο πάνω. Η βάση είναι συμπαγής και μπλέ. ματ. Σκούρο μπλέ. Σχετικά. το πάνω μέρος είναι γυάλινο και διαφανές. Όπως και το ταβάνι. Αποφάσισα οτι το διάφανο μέρος αποτελεί δωμάτιο με μπλέ πάτωμα (το χρώμα της βάσης δηλαδή). Από τη διάφανη οροφή φαίνεται ο ουρανός. Α ναι ξέχασα. Αυτό αποφάσισα να το ορίσω ως υπαρκτό αντικείμενο και νατο τοποθετήσω στο χώρο. Το κατάλληλο μέρος είναι μια έρημος. Τη νύχτα. Ο ουρανός είναι μαύρος. Όχι κορακίμ αλλα διακρίνεται οτι είναι γεμάτο σύνεφφα (λολ σύννεφα). Αλλά όχι απειλιτικά. Βρέχει. Σταθερά και πολύ αλλά όχι δυνατά. Ήπια. Φεγγάρι και αστέρια δε φαίνονται απλά ένα ελαφρύ φως πίσω απο τα σύννεφα. Έχει αρκετό κρύο, γύρω στους 6°C (εξι στη μηδενική επι C, άρα C) Εγώ βρίσκομαι μέσα στο γυάλινο δωμάτιο. Τα μαλλιά μου είναι ισιωμένα (αμάν κατευθείαν να με πεις ψωνάρα, απλά θέλω να είναι απαλά και να μη με ενοχλούν για να μη με ζαλίζει η σκέψη τους) και προφανώς δεν έχουν προιόντα πάνω. Στο πάτωμα υπάρχει ένα πολύ χοντρό πάπλωμα. Γαλάζιο-γκρι και απαλό. Όχι σατέν. αλλά απαλό. Εγώ είμαι ξαπλωμένος σε αυτό το πάπλωμα φορώντας μόνο το μαύρο μποξεράκι μου με το γαλάζιο λάστιχο. Είμαι μόνος μου. Εξαιρετικά απλωμένος στο πάπλωμα και άνετος. Δεν κρυώνω αλλά νιώθω δροσιά. Κοιτάω τον ουρανό και δε σκέφτομαι τίποτα. Το φως από τον ουρανό δεν είναι αρκετά δυνατό για να με ενοχλήσει. Το μόνο που ακούω είναι η βροχή που χτυπάει στο γυάλινο ταβάνι, Δε ζαλίζομαι, Νιώθω ήρεμος. ._
*ξέχασα να αναφέρω το μέγεθος. το μεσαίο επίπεδο (το πάτωμα δηλαδή) του αντικειμένου έχει εμβαδό περίπου 100 τετραγωνικά. Το πάπλωμα γύρω στα 2mχ2mχ60cm(πάχος). Εγώ κλάσσικά 1.72, 63. Πιό εντάξει με το σώμα μου απ ότι είμαι τώρα. Η έρημος απέραντη
. Τοπίο μόνο ο ορίζοντας. Αέρας δεν υπάρχει

Μετά τον ύπνο. [ Caution: Μαυρίλα included ]

2008-03-25T09:13:00.000-07:00

Με το που τα μάτια μου κοιτούν και πάλι το εσωτερικό των βλεφάρων μου νιώθω οτι γεμίζουν νερό. Τα σφίγγω. Μαζί και τα χείλη μου. Ασυναίσθητα..."Κάθησε εδώ κοντά μου, μου λειψες ξαφνικά..♪" Το ξυπνητήρι-κινητό μου. Τελικά με τραβάει μάλλον το ρομάτζο- τι απαίσια λέξη. Αλλά δε μου πάει. Τι να κάνω. Με ρίχνει. "Μού λειψες ξαφνικά". I know the feeling. Δεν το νιώθω τώρα. Αλλά το ξέρω σα συναίσθημα. Μου γάμησες το κέρατο μαλακιστήρι. Δε ρίχνω τις ευθύνες πάνω σου όχι. Πρέπει να μάθω να μην έχω απωθημένα μαζί σου. Αισιόδοξο; Ίσως. Αλλά έτσι είναι. Και σίγουρα γίνεται. Το θεμα είναι πώς. Πώς γίνομαι ξανά μέσα μου όπως πρίν; Χωρίς κολλήματα και χαζοκόμπλεξ. Απο αυτά τα κακά κόμπλεξ (κακο squawk) που δε μπορείς να τα εντοπίσεις ψάχνοντας τις σκέψεις σου. Κακά κόμπλεξ!!! Στη βροχή θα σας βγάλω. Πόσο αγαπώ τους φίλους μου! (ΝΗΣΤΕΥΕΙΣ ΤΕΤΑΡΤΕΣ ΠΑΡΑΣΕΚΕΥΕΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΕΣ????) Αλήθεια σας αγαπώ. Πάρα πολύ. Και σας έχω ανάγκη. Να το ξέρετε. Να μ'αγαπάτε. Μ'αγαπάτε; (το τρίχρονο μέσα μου) Θέλω να κλάψω αλλά δε μπορώ, νομίζω οτι θα με βοηθήσει να καθαρίσω κρεμμύδια. Αλήθεια!!!

Υ.Γ. Κι όμως η φωνή σου στο κωλοβίντεο με χτυπάει. Κακό σκουόκ κακό!!!!

Υ.Α.Τ.Υ.Γ. (υστερα απο το υστερογραφο) : Ναι η μαυρίλα εξαντλήθηκε αν θέλετε έχουμε Ίλες σε άλλα χρώματα.

Πεταλουδίτσες και λουλουδάκια-άχου βρε!

2008-03-18T17:31:00.000-07:00

Μιαρή ύπαρξη, σιχαμένο μονοκύτταρο χωρίς ριβοσώματα, αισχρό κατάλυμα βασιδιομηκύτων, αποκρουστική διαστροφή των 15 Μαΐων, αυτό το ποστ είναι αφιερωμένο σε' σένα. Διότι αξίζεις κατά γενική ομολογία μία περίοπτη θέση στο διασυμπαντικό χωλ οφ φέιμ, μια που τέτοια καρμιρούχα μαλάκυνση εμφανίζεται τρομαΧτικά σπάνια στον κόσμο που ζούμε. Δε θα αναφερθώ στο προφίλ-προμόσιον της νεοελληνικής μιζέριας, όπου παρεμπιπτόντως δηλώνεις με περισσή περηφάνεια δατ γιορ χαρτ μπιλόνγκς του ντάντι (ήτοι ότι έχεις σχέση, τρομάρα σου). Δε θα αναφερθώ ούτε στο μαυσωλείο που κατασκεύασες για το υπερΕγώ σου χωρίς καν να έχεις πεθάνει. Αναρωτιέμαι μόνο, ζώον όρθιο, πού το βρίσκεις όλο το πεταμένο θράσος σου και πας και κωλοτρίβεσαι ψηφιακά πάνω σε ό,τι σου γυαλίσει μ' αυτό το καλομοιρίστικο στυλάκι, το γεμάτο νάζι πασαλειμμένο με σμήγμα και διανθισμένο με κομπλιμέντα και υποκοριστικά-Τζίζας Κράϊστα!! Και να πω ότι τηρείς τα προσχήματα, πάει στο διάολο. Ο κόσμος βρίθει λυσσασμένων υπάρξεων. Ωστόσο, εσύ μάι ντίαρεστ πις οβ σιτ δε σταματάς σε κανένα εμπόδιο, ούτε μπροστά σε μία σχέση. Και όχι, δε μιλάω γιατί έχει καεί ιδιαιτέρως η γούνα μου από το όξινο κάτουρό σου, αλλά γιατί βλέπω ότι αυτή είναι γενικώς η γραμμή που ακολουθείς και το βρίσκω τελείως αντιαισθητικό. Πιο αντιαισθητικό κι απ' το συνδυασμό μαύρο παντελόνι-άσπρο σοσόνι. Μ' έχει πιάσει το υδροχοϊκό μου ξαφνικά και δεν μπορώ να βλέπω ανθρώπους να χαλιούνται από την έμφυτη παρακμή μερικών, οπότε μάζεψε λίγο τα πλοκαμάκια σου, γιατί δε θέλω και πολύ για να χάσω πλήρως τον αυτοέλεγχό μου και να ξεχάσω Θέατρο, κουλτούρα και Flaubert και να σου αντικαταστήσω το δεξί μάτι με ένα φακό μικροσκοπίου και το αριστερό με έναν venti caramel macchiato.
Καλή Σαρακοστή.

(Σόρρυ για το παραλήρημα αλλά οι ψυχίατροι συνιστούν εκτόνωση.)

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ /

2008-03-18T05:24:00.000-07:00

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ /
A DOMESTIC PARTNERSHIP THAT DISCRIMINATES? NO THANKS

Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.

Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα 'συμβόλαιο συμβίωσης' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό 'συμβόλαιο' μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. They face it daily from their families, in their social lives and in the professional field.

But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel's back.

According to press reports, the greek government is preparing to introduce a domestic partnership 'contract' EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere 'contract' can resolve the issues same-sex couples face or ensure their fair treatment under the law. However this discriminatory proposal is a direct contravention of the greek Constitution, as well as european human rights treaties. Especially since same-sex couples already enjoy legal rights in 18 european nations.

The aim of this intervention is to make sure that european institutions, human rights organisations, websites and weblogs from around the world learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.

This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent. GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION

Το καρναβάλι τώρα αρχίζει!

2008-03-09T16:13:00.001-07:00

~Αυτή τη χρονιά, δε θέλω να ακούσω τη λέξη "κούλουμα". Σύμπαν (παύση) αν έχεις την καλοσύνη..

Τα αιδοία παίζει..

2008-03-06T01:31:00.000-08:00

Ε ναι λοιπόν! Θα μπω κι εγώ σ' αυτό το παιχνίδι χωρίς όνομα (ω ναι, αυτό που από τη σελίδα 123 του πλησιέστερου βιβλίου, παραθέτεις τας σειράς 6, 7 και 8) και γι'αυτό, πριν πω οτιδήποτε άλλο, θέλω να ευχαριστήσω τον φίλτατο αστρομαχητή για την πρόσκληση. Γιέι!
Ωστόσο, ήμανε σε ένα δίλλημα: καθώς το κρεββάτι μου βρίσκεται ανάμεσα σε κομοδίνο και βιβλιοθήκη, είμαι ανάμεσα σε 2 βιβλία. Φυσικά η απόγνωση με χτύπησε πάραυτα και όλη τη νύχτα ταλανιζόμουν μην ξέροντας τι να αποφασίσω. Εν τέλει αποφάσισα, ως τυπικός καπιταλιστής, να δώσω αποσπάσματα και από τα 2 βιβλία διότι στο κάτω κάτω τι διάολο, 3 σειρές απ'το καθένα θέλουμε!
Έχομε και λέμε λοιπόν..

1ο βιβλίο: Genes VIII, Benjamin Lewin
"Οι διπλασιασμοί αυτοί είναι σχετικά πρόσφατα γεγονότα, καθώς δεν έχει μεσολαβήσει αρκετός χρόνος ώστε η απόκλιση που δημιουργείται να έχει εξαφανίσει τις ομοιότητές τους.
(ναι.. όταν λέω μετά ότι βαριέμαι στο βιολογικό...)

2ο βιβλίο: Ο καθρέφτης μες στον καθρέφτη, Μίκαελ Έντε
"Στη μέση του δωματίου υπήρχε μια καρέκλα απ' αυτές που χρησιμοποιούν στα ιατρεία και στα κουρεία. Με τη διαφορά ότι σ' ετούτην εδώ υπήρχε ένας επινικελωμένος στύλος που περνούσε από τη ράχη της και ένωνε το ταβάνι με το πάτωμα."
(Να, εδώ ας πούμε ΘΕΛΕΙΣ να μάθεις τι γίνεται παρακάτω. Σιχτίρ για μηχανογραφικό.. Παρεμπιπτόντως, Μιχάλη θενξ για το βιβλίο και όχι, δεν το έχω αρχίσει ακόμα-μα δεν είμαι θεος;;)

Και επειδή είμαι μεγάλος γούρουνος, καλώ τον---μάλλον όχι! ******απαιτώ****** να μπει κι ο Ανισόρροπος στο παιχνίδι χωρίς όνομα! Επίσης παίρνω την ελεεινή πρωτοβουλία και συγκαλώ σύνοδο για να ονομάσουμε επιτέλους αυτό το παίγνιον!

Χαβάη: το σκοτεινό παρασκήνιο.

2008-02-27T16:45:00.000-08:00

Για άλλη μια φορά, ετούτο 'δω το βλογ που έχει πραγματευθεί θέματα ταμπού για την τιμημένη ελληνική κοινωνία (βλέπε τρόπους αυτοΧτονίας, το απόφθεγμα του dildo κ.τ.λ.), κάνει τη μεγάλη υπέρβαση και σου παρουσιάζει, λατρεμένο μου λαχανάκι, το παρασκήνιο του πλέον υποτιμητικού για τη νοημοσύνη μας άσματος της εποχής που, όπως ήτο αναμενόμενον, έγινε γκραν σουξέ. Ναι, αναφερόμεθα στο "Πάμε Χαβάη".
Το εν λόγω άσμα λοιπόν, εγεννήθη την ώρα που η αοιδός κανόνιζε διακοπές με το έτερον ήμισυ. Αμφότεροι ανήκουν είτε έχουν πλανήτες στο ζώδιο της Παρθένου-εξ' ου και η σημασία στη λεπτομέρεια. Οι προτάσεις στις παρενθέσεις, είναι οι απαντήσεις του ετέρου ημίσεως.
Χιτ ιτ!

Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα
πάμε Χαβάη με μία ρόδα. (Στη Χαβάη δεν μπορούμε να πάμε οδικώς, είναι νησί.)
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη. (Βασικά δεν είμαι σπίτι, είμαι άνθρωπος..)
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει (Χμ.. τι θα έλεγες για την Τσαριτσάνη; Δεν έχουμε πάει ποτέ!)
μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη. (Μα σου είπα ήδη ότι είμαι άνθρωπος.)
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει (Γελάνθη; Κρυονέρι; Μουζάκι;;)
μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.

Τρέξιμο, λογαριασμοί και δουλειά,
άγχος, ακρίβεια, χρέη, δανεικά, (Μπορείς να κάνεις μεταφορά υπολοίπου στη Millenium, μόνη σου τα' λεγες τις προάλλες.)
πάντοτε συνωστισμός μεσ΄ το τραμ (Μα αφού μετακινείσαι με αυτοκίνητο..;)
και πάντα εκεί το κινητό χτυπά. (Μην ανησυχείς, πρέπει να πρόκειται για απλή σύμπτωση.)
Να μαγειρέψεις το πρωί, (Εντάξει.)
ν΄απλώσεις ό,τι έχει πλυθεί, (Μάλιστα.)
να σιδερώσεις, να μαζέψεις, να σκουπίσεις πριν να΄ρθει. (Καλά αλλά.. ποιος;)
Μετά να πάμε στη λαϊκή κι έπειτα ΟΤΕ,νερό ,ΔΕΗ (Βασικά.. δεν έχουμε ΟΤΕ, βάλαμε hol.)
για να πληρώσω-give me a break! (Μόνο lacta τυχαίνει να έχω πάνω μου.. Θέλεις;)
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη. (....ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!)
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει (Δισπηλιό; Κιλελέρ; Σχηματάρι;;;;)
μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι. (Αν θέλεις, μπορούμε να είμαστε και όρθιοι..)
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη. (Βλέπεις παράθυρα, πόρτες κάπου πάνω μου...;)
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει (Στο στέκι του χοντρού; Ούτε εκεί έχουμε πάει!)
μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.

Θέλω βόλτες, ταξίδια, γλυκά, φαγητά,
να ξαπλώσουμε μπρούμυτα στην αμμουδιά. (Ζουζούνια!!)
Θέλω στην παραλία ν΄ανάψω φωτιά, (Η άμμος δεν καίγεται, χαζούλα.)
κολύμπι ωρών στα ρηχά ή στα βαθιά. (Ούτε οι ώρες κολυμπούν, μικρή μου.)
Θέλω να μαυρίσω και να μείνω έτσι πάντα,(Δεν καταλαβαίνω.. Γιατί θέλεις να γίνεις panda;)
με τον Enrique Iglesias να χορέψω labanda. (......)
N΄αρπάξω το μικρόφωνο από μία μπάντα (Έχει ο δήμος Χαβάης μπάντα; Αααα σαν την Κέρκυρα!!)
και να φωνάξω "Θεέ μου αμήν". (Νόμιζα ότι ήσουν άθεη.)

Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα.
Πάμε Χαβάη με μία ρόδα. (Δε χωράμε.)

Πήρα θαλάσσιο στρώμα, δυο-τρία μαγιό ακόμα, (Πάλι ξοδεύτηκες!)
μπρατσάκια και πετσέτες μ΄ ωραίο χρώμα. (Ε δεν αρκούν μόνο αυτά..)
Άμα θες έχω και βατραχοπέδιλα ακόμα, (Πέδιλα που τα φοράνε βάτραχοι; Τι να τα κάνω;)
με 30 δείκτη προστασίας κρέμα για το σώμα. (Των βατράχων;)
Δεν ξέρω ακριβώς τι άλλο θα πρέπει
να πάρω αφού έμεινα μ΄ άδεια τσέπη. (Δάνειο από τη Millenium!!)
Σταματώ και στην τράπεζα να δω αν έχει λεφτά (Η τράπεζα πάντα έχει λεφτά.)
μα
ξέχασα το pin! (3862)
Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει. (Ε ναι λοιπόν, είμαι σπίτι! Νεοκλασσικό.)
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη, (Δε θέλω.-)
τότε πάρε λεφτά απ' το σπίτι. (Κι αν το σπίτι δε θέλει να μου δώσει;)
Ναι, Θωμά είσαι σπίτι; (Ναι. Πλήρως ανακαινισμένο με κεντρική θέρμανση.)
Γιατί σε παίρνω και μιλάει. (Δηλαδή.. όταν.. όταν κάνουμε.. έρωτα, το σπίτι μιλάει; Κρίπι!!)
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη
πάρε κι εσύ λεφτά απ' το σπίτι. (Μίλησα μαζί του και δε θέλει να μου δώσει γιατί λέει ότι ακόμα του χρωστάω εκείνα τα 140 ευρώ από πέρυσι, οπότε.. πάμε millenium για καταναλωτικο;)

Ανάδρομος είσαι και φαίνεσαι!

2008-02-06T14:32:00.000-08:00

Ζούμε μια πανδαισία χρωμάτων κι αισθημάτων τελευταία, ομολογουμένως. Το χάσιμο στην επικοινωνία έχει ενταθεί, περονόσπορος έπεσε στην εγχώρια σόου-μπιζ και αποδημούν εις κύριον διάφοραι σελεμπριτέ της λεβεντογέννας χώρας μας (με τον μπίσοπ να έχει κάνει ηρωικά την αρχή, φυσικά), το pH μας πέφτει ραγδαία κι είμαστε όλοι σαν να έχουμε υποστεί χημικό πήλινγκ και πάνω απ' τα δύσμοιρα κεφάλια μας, αιωρείται αναβοσνήνουσα η λέξη "ΣΥΓΧΥΣΗ"* με κόκκινο νέον.
Ω ναι, λαχανάκια μου, υπάρχει εξήγησις! Όπως επληροφορήθην από πλειάδα επιστημόνων (μερικοί εκ των οποίων είναι η Άση Μπήλιου και ο Κώστας Λεφάκης), ο Ερμής είναι ανάδρομος και έχουμε και έκλειψη στον Υδροχόο. Δεν ξέρω αν άκουσα καλά, γιατί είχαμε ξενυχτήσει στης Σταυρούλας και αυτά τα άκουγα μεταξύ ληθάργου και κόσμου των ζωντανών, αλλά ο ανάδρομος επηρεάζει κυρίως το συνάφι μου (τους Υδροχόους δηλαδή), οι οποίοι ως κοινωνικό ζώδιο μετά βίας πάμε για χέσιμο μόνοι μας -με το μπαρδόν κιόλας αλλά όσο να πεις ισχύει- κι έτσι, μαζί μ' εμάς τους εκ γεννετής χτυπημένους απ'τη γιγάντια χαβούζα που για να δώσουμε μια νότα φινέτσας την ονομάζουμε σύμπαν, αυτήν τη σεζόν η διάρροια του σύμπαντος θα πέσει επίσης πάνω σε Λέοντες, Ταύρους (προσοχή φίλτατε αστρομαχητά!) και Σκορπιούς (εξτρά κατανόηση στον Κίμωνα Κουλούρη αυτές τις δύσκολες μέρες).
Όσο για το τι ακριβώς σημαίνει ο ανάδρομος Ερμής, θα σας ενημερώσω πάραυτα. Ο Ερμής είναι ένας μεγάλος πάπαρος, ο φασίστας του σύμπαντος, ένα μουνί με χαμηλό πληθωρισμό. Όχι, κατά βάση δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί του. Όταν όμως αποφασίζει το χρυσό μου για ποικιλία να ακολουθήσει ανάδρομη πορεία, είναι λες και το σύμπαν έχει περίοδο και ξεσπάει όοοοοοοοολα του τα νεύρα πάνω μας. Μα φυσικά υπάρχουν και οι τυχεροί (όπως είμαστε εμείς και οι άλλοι πεταμένοι γι' αυτή τη σεζόν), τους οποίους πιτσιλάει το μεγαλύτερο μέρος του σκατού. Εν γένει, τα αποτελέσματα της τσαχπινιάς του Ερμή είναι η απώλεια επικοινωνίας οποιασδήποτε μορφής, διάφορα κουλά του τύπου
-"Πάτησα το καζανάκι και βγήκε μια καρυάτιδα από τη χέστρα!"
-"Ναι μα δε σου χρειάζεται λίφτινγκ.."
-"Το ξέρω ότι μένω πολύ μακριά από την Αθήνα αλλά ΣΥΝΕΒΗ ΣΟΥ ΛΕΩ!! ΦΟΒΑΜΑΙΙΙΙΙΙ!¨
-"Φυσικά και είμαι υπέρ του μπότοξ. Λιγότερος πόνος, παιδί μου.."
που ως διάλογος μα και ως κατάσταση περιγράφει συνοπτικά το κωλοχανείο που δημιουργείται, γενικώς πολλά ατυχήματα και σαφώς είναι η χείριστη περίοδος για οποιοδήποτε νέο ξεκίνημα. Αν για παράδειγμα κάποιο ζουμπουρλούδικο λαχανάκι σκέφτεται να ξεκινήσει δίαιτα τις προσεχείς ημέρες, το βλογ μας θα το συνεβούλευε να το πράξει μετά τις 19/2, οπότε και η καραπουτανάρα -θε μου σχώρα με- θα εγκαταλείψει την ανάδρομη πορεία της και όλα θα επανέλθουν. Ειδάλλως, μπορεί όχι μόνο να μην αδυνατίσει, αλλά να υπερτριπλασιαστεί. Να μη μιλήσω για το ενδεχόμενο να κάνει κάποιο λαχανάκι εγχείριση επιμήκυνσης πέους.
Υπομονή λοιπόν λαχανάκια μου, σε όποιο ζώδιο κι αν ανήκετε. Και μια που το παρόν ποστ ξεκίνησε με μια μίνι αναφορά στο μακαριστό μπίσοπ, θα κλείσει και με μία απόδειξη της εγκυρότητας των όσων λέγονται σ' αυτόν τον ταπεινό διαδικτυακό τόπο. Επληροφορήθην λοιπόν παρά του φιλτάτου κυρίου κυρίου αστρομαχητού (τον οποίο και ευχαριστώ à propos), ότι ο μπίσοπ εγεννήθη στις 17/1, επομένως ήτο Αιγόκερως, όπως πολύ σωστα είχα υποθέσει. Δοξάστε με.

*η ετυμολογία του λήμματος "σύγχυση" οφείλει να δωθεί από τον Ανισόρροπο που ως Τοξότης δεν επηρεάζεται από τα τσαλίμια του Ερμού και επίσης έχει και καιρό να κάνει ποστ (μπηχτή και ουχί συναδελφικό μαχαίρωμα-δεν είναι "πρώτο θέμα" εδώ!)

Στον άλλο κόσμο που θα πας..

2008-01-28T16:46:00.000-08:00

Ένας λιγότερος από σήμερα στην ιερά σύνοδο. Ο χρυσός μας πανάγιος αρχιεπίσκοπος, άφησε τα εγκόσμια και κίνησε γι΄ άλλες πολιτείες, ερωτικές. Τζάμπα πήγε το Μαϊάμι, τζάμπα το τάμα της γιαγιάς Ανθούλας (αιγόκερως, αυτό εξηγεί τα πάντα), τζάμπα και οι εξτρά θείες λειτουργίες.. Εκοιμήθη, εν τέλει, χαρίζοντάς μας μία τριήμερη (ή τετραήμερη; δεν έχω ιδέα!) παύση των πιεσμένων μαλακιών μας που θέλουμε με περισσό θράσος να ονομάζουμε "υποχρεώσεις" και στο βωμό τους γαμοξεσκίζουμε σχέσεις κι ανθρώπους -όχι, δε θα συνεχίσω γιατί έχω πιεί και μια σοδειά Πλωμάρι και θα εκτεθώ..
Εκοιμήθη λοιπόν και ετοποθετήθη εντός φερέτρου μετά του στέμματος και γενικώς, τίγκα στο χρυσό η όλη κατάσταση. Θα μου πεις βέβαια, κοτζάμ μπίσοπ θάβουμε, θα τον έχουμε με ένα απλό, τιποτένιο μαύρο ριχτό, όπως είχανε τη θεία Μπόζα απ' τον πάνω μαχαλά; Ουχί! Σοι πρέπει αίνος, ντάρλινγκ! Εμένα να δω πώς θα με παραχώσουνε όταν.. διότι δεν ξέρεις κι από πού θα σου' ρθει. Θα' ναι σε αυτοπυρπολούμενο λεωφορείο του ΟΑΣΑ ή του ΟΑΣΘ; Θα' ναι από απόστημα στο φρονιμήτη; Θα' ναι σαν να μπαίνει η άνοιξη; Όπως κι αν είναι, με χρυσή τιάρα μια φορά πάντως, δε νομίζω να με θάψουνε. Αν και ψήνομαι να αφήσω καμιά τέτοια τελευταία επιθυμία..
Ένα παράπονο έχω ωστόσο, επί του θέματος. Ποτέ δεν έμαθα το ζώδιο του μπίσοπ, αν και τον κόβω για αιγόκερω ή παρθένο. Ωστόσο δε με πολυνοιάζει πλέον, αφού ξέρω ότι πέθανε υδροχόος. Θα μάθω και την ακριβή ώρα για να βγάλω και ωροσκόπο κι έτσι, θα είμεθα καλυμμένοι και σ' αυτόν τον τομέα, λαχανάκια μου! Άιντε ν' αρχίσει και το ριάλιτι για να βγει ο διάδοχος!

Τι ήτο στην προηγούμενη ζωή του ο Χρήστος Ζαχόπουλος;

2008-01-11T12:16:00.000-08:00

..Ο Ρήγας Φερραίος.

(Υ.Γ.: όσοι από τους αγαπητούς αναγνώστας έχουν σιχαθεί την υπόθεση Ζαχόπουλου, παρακαλούνται να δηλώσουν συμμετοχή στην ομάδα οργάνωσης ερωτικού σκανδάλου με το Θεόδωρο Πάγκαλο και την Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη.)

pop quiz!!

2008-01-06T12:16:00.000-08:00

Τι ήτο στην προηγούμενη ζωή του ο Χρήστος Ζαχόπουλος;

Άιντε ν'αρρωστήσει ο Άγιος Πέτρος, να τη βγάλουμε και φέτος!

2007-12-31T06:32:00.000-08:00

*θερμές ευχές για μια χρονιά γεμάτη μουστάρδα και στρας από το τιμ του βλογ που ακόμα αναρωτιέται για την τύχη της Κωνσταντίνας Μπουρμπούλια*

...κολάζομαι!!

2007-12-28T04:56:00.000-08:00

ΜΑ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ;;;;;

Μαμ!!

2007-12-18T07:12:00.000-08:00

Ήρθαν τα χριστούγεννααα.. καλώς τα! Επιτέλους έφτασε η τραγική αυτή περίοδος που ο παιδεραστής της γειτονιάς έχει την τιμητική του (η ερυθρόχρωμη αμφίεση με το λευκό γουνάκι και η μονίμως φριζαρισμένη σε βαθμό εγκληματος μακριά γενειάδα δεν κινούν καμία υποψία κι έτσι, προσελκύει πλήθος παιδακίων που τον μπερδέυουνε είτε με τη μασκότ του ολυμπιακού, είτε με κουτάκι κοκα-κολα σε μεγέθυνση. Τα πιο πολιτικοποιημένα παιδάκια, όπως εγώ για παράδειγμα, θα πιστέψουν απλά ότι είναι σημείο διανομής του ριζοσπάστη και της πράβδα-ρωσική εφημερίδα για να μη μου ψάχνεστε..), τα πάντα βάφονται κόκκινα με αποτέλεσμα τα αλτσχάιμερ να επιδεινώνονται και να τοποθετούνται χρονικά στην περίοδο του πάσχα, ενώ το ολ-τάιμς-κλάσικ απαύγασμα του ελληνικού ντιζάιν (ήτοι το οικτρό καράβι από φωτοσωλήνα) δεσπόζει στην πλατεία Αριστοτέλους, δίνοντας μία νέα διάσταση στη φράση "Ελλάδα, χώρα του φωτός".
Και κάπου εδώ, εμφανίζεται η Κάρμεν Ρουγγέρη ως άλλη μάρτυς του Ιεχωβά, για να σε σφυροκοπήσει μειλίχια με την απόλυτη επιταγή: "Αυτά τα χριστούγεννα, ας στολίσουμε μαζί το δέντρο της αγάπης κι ας δώσουμε στους συνανθρώπους μας την αγάπη που τους αξίζει." Μάλιστα. Πώς; Μα εδώ σου έχουμε δώσει τους απόλυτους τρόπους αυτοχτονίας και θα κολλήσουμε σ' αυτό; Μην άγχεσαι, λαχανάκι μου, ο καλύτερος τρόπος για να δείξεις την αγάπη σου σε όοοοολους όσους "αγαπάς" είναι τα γλυκά της γιαγιάς Ιντουκάλα των οποίων τις συνταγές έχω φυσικά εξασφαλίσει (ναι, με το ανάλογο τίμημα..)
Και ξεκινάμε με το πρώτο γλυκό: κουραδιέδες
Τα υλικά μας εδώ είναι απλούστατα. Χρειαζόμαστε 500 gr ξερού σκατού αγελάδας, ύδωρ από το Θερμαϊκό, ρατ πόιζον σε κόκκους και άσπρη σκόνη για το γαρνίρισμα. Όχι, δε συνιστώ κάτι σε κοκαΐνη γιατί κοστίζει. Τώρα βέβαια, αν δε φείδεσθε χρημάτων, πράξτε κατά βούληση. Αρκεί να είναι άσπρη σκόνη. Προσωπικά θα συνιστούσα πιτυρίδα, καλλιτεχνικό γύψο, τουμποφλό ή τριμμένες ασπιρίνες (αναβράζουσες η μη). Η διαδικασία είναι προφανής: τρίβουμε το ξερό σκατό για να το χρησιμοποιήσουμε ως άλευρο, αναμιγνύουμε με το ύδωρ μέχρι να γίνει ένα σφιχτό μίγμα και ρίχνουμε μέσα το ρατ-πόιζον. Ψήνουμε στους 200 βαθμούς για μισή ώρα και τέλος, γαρνίρουμε με την εκάστοτε άσπρη σκόνη.
Δε θέτε κουραδιέδες; Χάου αμπάουτ σαμ χελομακάρονα;
Για τα παραδοσιακά χελομακάρονα θέλουμε χέλια από κάποιο βιολογικό καθαρισμό μεγάλου αστικού κέντρου, μακαρόνια από το 1995 (είναι βίντατζ έδεσμα) και μία μασέλα (είπαμε, βίντατζ έδεσμα οπότε καταλαβαίνετε ότι η μασέλα *πρέπει* να είναι χρησιμοποιημένη). Τοποθετούμε τα χέλια και τα μακαρόνια σε βαθύ σκεύος και βυθίζουμε ηδονικά τα χέρια μας, προσπαθώντας να κάνουμε ένα σχετικα σφιχτό μίγμα. Τηγανίζουμε σε λάδι μηχανής μέχρι να αρχίσουν να φθορίζουν και γαρνίρουμε με δόντια.
Το χέλι σας φέρνει αέρια (κουνγκ); Ε τότε θα λατρέψετε τη βασηλόουπιτα!
Για το κομψοτέχνημα αυτό θα χρειαστείτε αποκόμματα εφημερίδων που αναφέρονται στις βάσεις αλλά προσοχή! Θέλουμε μόνο αυτά που αφορούν σε σχολές με χαμηλή βάση, εξ' ου και το όνομα (βάση λόου). Δημιουργούμε μία μάζα με αποκόμματα και ένα μίγμα από σταγόνες για τα αυτιά, άκουα-φόρτε και ταμπάσκο, το βάζουμε σε φόρμα και το αφήνουμε κάτω από το καλοριφέρ (ή και στον ήλιο αν υφίσταται ηλιοφάνεια) μέχρι να πρασινίσει από πάνω. Γλασσάρουμε με καλαμάκια και προφυλακτικά λιωμένα στον ατμό.
Και θυμηθείτε, πάνω απ' όλα έχει σημασία να τα προσφέρουμε με αγάπη. Καλή επιτυχία!

Κα(υ)λά Χριστούγεννα!

2007-12-06T01:29:00.000-08:00

Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει στην παρακάτω φωτογραφία; (είναι ένα κουτί με κουραμπιέδες στη βιτρίνα του Τερκενλή..)

Το απόφθεγμα του dildo.

2007-12-03T16:20:00.001-08:00

Το ότι μπορείς να οραματιστείς κάτι να συμβαίνει, δε σημαίνει απαραίτητα κι ότι είναι δυνατό να συμβεί. Ή έστω ότι θα συμβέι. Σε αντίθεση με τον Κοέλο λοιπόν.

Les paparités grecques

2007-11-20T06:50:00.000-08:00

Βρέχει, λατρεμένοι μου. Ω ναι, βρέχει και μου πανικοβάλλεστε μαζικά παρ'όλο που δεν υπάρχει λόγος. Η σωτηρία έρχεται από μία κομψή (συνήθως) εφεύρεση, κατασκευασμένη από σιδεράκια και αδιαπέραστο στο -μολυσμένο από τα παράγωγα των ανθρώπινων μαλακιών- ύδωρ ύφασμα και ακούει στο όνομα "ομπρέλα". Την ξέρετε ήδη; Άχουυυυ σοβαρά; Προσωπικά και μετά από πρόσφατη εμπειρία, αμφιβάλλω και επειδή έχετε καταντήσει πιο απειλητικοί κι από τις τσιτωμένες από το κρύο ρώγες, θα σας δώσω μερικές απλές οδηγίες χρήσης.
Η ομπρέλα λοιπόν, είναι προορισμένη για να προστατέψει την κασίδα μας από τις ανίλεες βροχοπτώσεις. Είναι κατά βάση αντικείμενο πολλών χρήσεων, εκτός βέβαια κι αν είναι αγορασμένη από καλάθι προσφιλέστατου εξ' Ασίας προερχομένου μικροπωλητού, που το μόνο που μπορεί να πει (ο μικροπωλητής, όχι η ομπρέλα) είναι "τλία ευλώ". Επομένως, την ανοίγουμε όταν βρέχει και μόνο τότε. Το να την ανοίξουμε έχοντας απλώς την υποψία ότι θα βρέξει, εντάσσεται στη γενικότερη κατηγορία "τραγική παπαριά". Ομοίως, το να την ανοίξουμε μετά τη βροχή, ανήκει στην ίδια κατηγορία.
Ωστόσο, υπάρχει και κάτι που ξεπερνά αυτήν την κατηγορία και τοποθετείται σε περίοπτη θέση στην κατηγορία "οκ, η μαλακία που σε δέρνει δεν παίζεται!" κι αυτό είναι το να κυκλοφορείς με ανοιχτη ομπρέλα ενώ βρέχει, κάτω από υπόστεγο. Φυσικά υπάρχει και η μεγάλη ελληναριά, που είναι το να περιμένεις να σου κάνουν και χώρο για να περάσεις. Θα σου το πω καθαρά κι ελπίζω ότι δε σου έχει κάνει η Βροχοπούλου κατάληψη στο κεντρικό νευρικό σου σύστημα και ότι θα με καταλάβεις: ιτ'ς ε νόου-νόου!!
Κι εδώ θέλω να απευθύνω κάλεσμα σε όλους τους μη φέροντες ομπρέλα αναγνώστες του βλογ μας: Λαχανάκια μου, όταν βλέπετε ιδίοις όμμασι τέτοιου είδους παπαριές, μην τις υποστηρίζετε αλλάζοντας δρόμο για να περάσουν τα ομπρελοφόρα καγκουρό, ρισκάροντας να βραχείτε de plus. Αντιθέτως, συνεχίστε πρόσω ολοταχώς, μέχρι να αντιληφθούν τα μονοκύτταρα ότι από τη στιγμή που κουβαλούν ομπρέλα, οφείλουν να αποδείξουν τη χρησιμότητά της βρέχοντάς την. Εν ανάγκη, δώστε και καμιά σπρωξά-είναι φοβερή εκτόνωση! Ορίζουμε δε, μετά περισσής τιμής και υπερηφανείας την 19η Νοεμβρίου ως μέρα μνήμης της πρώτης επισήμου μάχης ενάντια σε μία από τις έχουσες τη βαρύτητα θεσμού ελληνικές παπαριές.
Aux armes, λαχανάκια μου, aux armes!

O Χώρος

2007-11-08T14:10:00.001-08:00

Ο Χώρος είναι κάτι που με έχει απασχολήσει ιδιαιτέρως. Στην εφηβεία, ενώ πολλά παιδιά έχουν υπαρξιακές αναζητήσεις, ή έστω αναζητήσεις όσον αφορά το χρόνο, εγώ είχα μια έξαρση αποριών για το χώρο. Για το χρόνο προσωπικά το έχω λύσει το θέμα. Άλλη φορά. Μου φαίνεται εξαιρετικά παράδοξο το γεγονός ότι όταν αφήνουμε ένα χώρο - με την ευρύτερη έννοια - εξακολουθεί να υπάρχει. Και όταν γυρίζουμε σε αυτό το χώρο, είναι ακόμα εκεί. Πιθανώς άθικτος, πιθανώς εντελώς αλλαγμένος. Δεν έχει σημασία. Υπήρξε μια περίοδος που αυτό καθεαυτό το γεγονός οτι υπάρχει ο χώρος με σόκαρε. Κι οτι δε μπλέκεται. Δηλαδή ό,τι είναι τώρα βορειότερα απο κάτι άλλο, θα είναι μόνιμα βορειότερα. Όπως και να χει. Ο αρχικός σκοπός του ποστ δεν ήταν να αναφέρω αυτό, απλά το θυμήθηκα. Τώρα το ζουμί. (κύβοι KNORR, τα σπάνε.) Κάτι για μένα λοιπόν. Με ανακουφίζει να ακούω ανθρώπους να συζητούν για το χώρο. Δηλαδή να συζητούν για δρόμους, διαδρομές, τοποθεσίες, μέρη κτλ.. Νιώθω μια ασφάλεια. Η προσωπική μου ερμηνεία σε αυτό είναι οτι συχνά νιώθω ότι οι άλλοι δεν επικοινωνούν με το περιβάλλον, και το να τους ακούω να μιλάνε για κάτι εξαιρετικά συγκεκριμένο, με κάνει να αισθάνομαι ασφάλεια. Ότι κάποια βασικά κέντρα στον εγκέφαλό τους λειτουργούν ακόμα. Το ξέρω ότι αυτό που λεω λογικά δε στέκει, είναι απλά κάτι το ενστικτώδες. Ίσως γιατί είναι και μια συζήτηση που μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε με οποιονδήποτε, ασχέτως οποιουδήποτε χαρακτηριστικού. Παρατηρώ επίσης, ότι συχνά νιώθω - με ορισμένες παρέες - μια δυσφορία, και ενώ δε βαριέμαι, και έχουμε πράγματα να κάνουμε και να πούμε, θέλω να γυρίσω σπίτι μου. Οχι Στέλιο, προφανώς δε συμβαίνει με σένα. Νομίζω ότι κι αυτό έχει να κάνει με το τι με κάνει να αισθάνομαι ασφαλής. Αν και συχνά συμβαίνει λόγω σωματικής κούρασης. Και κάτι τελευταίο. Μια σκέψη που έκανα. Σκέφτηκα ότι αν υπάρχει "ψυχή", είναι αυτό που μας κάνει να ελέγχουμε τις σκέψεις μας. Γιατί ναι, καταλαβαίνω όλες τις αλληλεπιδράσεις στο σώμα, αλλά τι είναι αυτό που μας κάνει να ελέγχουμε τις σκέψεις μας. Να τις κατευθύνουμε αν θέλετε. Τι είναι το "εγώ". Επιλέγω τι σκέφτομαι. Και αν θέλω σκέφτομαι κάτι άλλο. Συχνά σκεφτόμαστε πράγματα που μας απασχολούν ενώ δε μας είναι ευχάριστο. Αλλά στο εξωτερικό επίπεδο των σκέψεων, αυτό που "ακούμε" μέσα στο κεφάλι μας, ελέγχουμε 100% τι "παίζει". Ο ελεγχός αυτός γίνεται απο την "ψυχή". (;?) - - Σκέψεις είναι όλα αυτά, μπορεί αύριο να σκεφτώ κάτι άλλο και να το απορρίψω μόνος μου. :P KUNG Άν έχεις ενα dildo απο latex καλυμμένο με λιπαντικό στον κώλο σου και κλάσεις, πώς θα ακούγεται; πρέπει να είναι θεϊκό. Αν κάποιος προσφέρεται να το δοκιμάσει παρακαλώ να το ηχογραφήσει και να το στείλει. Πνευματικά δικαιώματα κτλ. κατοχυρωμένα δεν υπάρχει πρόβλημα. Επειδή το σκέφτηκα δε θα κλέψω τα δικαιώματα από αυτόν που θα το κάνει. Εξάλλου δε γίνονται ΠΡΑΓΜΑΤΑ στην Ελλάδα και όταν συμβαίνουν τέτοιες σπουδαίες καινοτομίες πρέπει να τις επικροτούμε πάσει θυσία. Γεια shας.

Μάμιρ μάμιρ

2007-10-30T04:36:00.001-07:00

Θα κάνω ένα ποστ (το 2ο μου :P) φιλοσοφικού περιεχομένου αποσκοπώντας στο να γίνει συζήτηση. Ο πραγματικός τίτλος του πόστ μου θα έπρεπε να είναι "Τι ακριβώς βρίζουμε;" αλλά τιμητικά τον έκανα ΜΑΜΙΡ ΜΑΜΙΡΡΡΡΡΡΡΡΡ! . Το ίδιο σημαίνει εξάλλου. Πιθανώς. Δυνητικά. Αγγούρι. Η απορία μου διατυπώνεται ως εξής. Λέμε οτι ένας άνθρωπος διαμορφώνει το χαρακτήρα του εν μέρει απο τα γονίδια και κυρίως απο τις αλληλεπιδράσεις με το περιβάλλον. Οι αντιδράσεις, σκέψεις, πράξεις του καθενός διαμορφώνονται με τη σειρά τους απο το χαρακτήρα του και το τι κουβαλάει εν πάσει περιπτώσει μέσα στο κεφάλι του ( το οποίο καθορίζεται απο γονίδια και περιβάλλον ) - κάποιοι θα έλεγαν και απο το ζώδιο - . Κάποιος κάνει κάτι το οποίο μας ενοχλάει. Τον βρίζουμε. Τι ακριβώς είναι αυτό το οποίο βρίζουμε; Φταίει που έκανε αυτό που μας ενόχλησε? Κρίνοντας απο τον παράγοντα οτι δεν επιλέγει ούτε το περιβάλλον ούτε τα γονίδιά του, όχι. Άρα δεν πρέπει να τον βρίζουμε. Εκτός κι άν εισάγουμαι στο ζήτημα μια άλλη πτυχή, την ψυχή. Άρα θεωρητικά 2 άνθρωποι ξεχωρίζουν απο την ψυχή τους. Την ψυχή τη διαλέγουμε εν τέλει; Πόσο βαθιά μπορεί να φτάσει αυτό το ζήτημα; δικαιούμαστε να βρίζουμε. Το μόνο σίγουρο είναι οτι σε κάθε περίπτωση αν δικαιούμαστε να βρίζουμε ένα άτομο οποιασδήποτε ηλικίας, δικαιούμαστε να βρίζουμε και κάποιον μικρότερης, γιατί η φράση "ε τι να σου κάνει αυτά του μάθανε αυτά κάνει" δε στέκει. Ή στέκει και για εναν 70άρη. Η κριτική σκέψη αναπτύσσεται.ουφ.

Μπορντέλο προς πώλησιν (παρτ του)

2007-10-25T05:02:00.000-07:00

Επιτέλους, ο Μπάμπης ο μεσίτης ξαναέδωσε σημεία ζωής! Βέβαια αυτή τη φορά με αιφνιδίασε λέγοντάς μου "Είμαι με μια κυρία (συγχαρητήρια!) που έχει έρθει από μακριά (Λαπωνία;) και θέλει να δει το σπίτι. 2:45 στην είσοδο της οικοδομής!". Ω θεέ χωρίς γυναικομαστία, ευτυχώς που καθάρισα το ρημάδι, λες και ήξερα τι θα συμβεί. Ενόραση!
Πετάχτηκα στο μισητό απέναντι σούπερ μάρκετ για να πάρω μια λακ (γιατι η γαμοϋγρασία με είχε κάνει Τάμτα) και γυρνόντας τους είδα στην είσοδο. Ω ναι, είδα από κοντά τη θεία μορφή του Μπάμπη. Το στάιλινγκ περιελάμβανε μαύρο κοστούμι, άσπρο πουκάμισο ανοιχτό για να φαίνεται η επιμελώς ατημέλητη χρυσή καδένα που ξεκουραζόταν στο νταβραντισμένο του στήθος και φυσικά, το μούσι του νταβά, απαραίτητο για κάθε λιμοκοντόρο Θεσσαλονικιό. Δίπλα του ήταν η Κατρίν Ντενέβ, αλλά στο πιο μπασκλάς, ήτοι μια μεσόκοπη μανδάμ με κώμη που ακουμπούσε ταβάνι, ταγιεράκι θα'θελα-να-είμαι-σανέλ και ένα καλσόν που δίχτυ δεν το λες, δαντέλα επίσης δεν το λες.. κάτι πολύπλοκο μεταξύ αυτών των δύο.
Και μπήκαμε στην έπαυλη.. Ο Μπάμπης, σαν να έμενε στο σπίτι μου ανέκαθεν μπουκάρει και λέει "εδώ είναι ο διάδρομος!". Εύγε, εύγε. Προχωράει πιο μέσα και λέει "εδώ είναι ο χώρος" και μεταξύ μας είχε και δίκιο, γιατί απλούστατα το μόνο σημείο του σπιτιού όπου υπάρχει η έννοια του χώρου είναι το κυρίως δωμάτιο. Μπαλκόνι δεν είδανε αυτή τη φορά και κρίμα γιατί είχα αφήσει το αυθόρμητο ντεκόρ με τις κουτσουλιές των περιστεριών, έτσι για να υπάρχει και μια εσάνς άγριας φύσης μέσα στο τσιμεντένιο αστικό ανσάμπλ. Κρίμας.. Μετά ο Μπάμπης με χαρακτηριστική άνεση (προφανώς προερχόμενη εκ του νταβατζιλικίου) κατευθήνθηκε προς την κουζίνα και με ύφος Κολόμβου δήλωσε με στεντόρια φωνή "ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΥΖΙΝΑ!!".
Σε όλο αυτό το διάστημα, η Κατρίν επιθεωρούσε με x-rays το σπίτι ακολουθώντας τον Μπάμπη. Εγώ με τη σειρά μου, είχα κρυφτεί σε στρατηγικό σημείο για να τα βλέπω όλα ώστε να έχω υλικό για το ποστ. Βέβαια αφ'ενός επειδή το καστ αυτή τη φορά δεν ήταν πολυμελές και αφ'εταίρου γιατί δεν πρόλαβα να ειδοποιήσω την deppy, δε ζήσαμε τις ιστορικές στιγμές της πρώτης σεάνς.
Στη συνέχεια την είδα να κοιτάει με απορία το ταβάνι. Μάλλον θα έψαχνε τις τοιχογραφίες του Μιχαήλ Άγγελου, διότι αν έχεις μεγαλώσει στις Βερσαλλίες έχεις εκ των πραγμάτων και κάποια υψηλά στάνταρντς. Και τότε αντελήφθησαν ότι κάτι έλειπε. Μια απόκοσμη φωνή (η δική μου) τους υπενθύμησε: "δεν έχετε δει το μπάνιο". Και ο Μπάμπης, με μια αριστοκρατική κίνηση, άνοιξε την πόρτα: "Το μπάνιο!!", αναφώνησε. Σιγά χρυσέ μου, κόψε κάτι. Δεν παρενέβην ωστόσο. Η δύσμοιρη Κατρίν κατάπιε μια χούφτα ταβόρ και πριν κλείσει σιγά την πόρτα, μήπως με πονέσει, έβγαλε πόρισμα: "Θέλει πολλή ανακαίνιση".
Να σημειώσω εδώ πως το παρόν ποστ γράφτηκε με μουσικό χαλί το "μπλουζάκι" της αγαπημένης ντιζέζ Στέλλας Μπεζαντάκου, στο ριπίτ φυσικά. Τα φιλιά μου στον πτέραρχο.

Η γυναικομαστία στη σύγχρονη δυτική κοινωνία

2007-10-17T14:14:00.000-07:00

Το κρύο έσφιξε, τα πρώτα κάστανα είναι έτοιμα προς βρώσιν, οι μύτες άρχισαν να κοκκινίζουν, οι τσουλάρες εξακολουθούν να φοράνε μίνια αλλά πλέον τα μπούτια είναι μωβ, ο Πανίκας ακόμα κάνει κούνια (υποψιάζεται κανείς ότι μπορεί να είναι παιδεραστής;) και οι ρόγες μας οξύνονται απειλητικά ως απόκριση στο ψύχος. Προσωπικά βέβαια δεν κατάλαβα ποτέ τι νόημα έχει αυτή η αντίδραση, άσε που εκτός από τις μπλούζες μας, κινδυνεύει και όλο το κοινωνικό σύνολο (το μόνο που βλέπω τις τελευταίες μέρες στο δρόμο είναι ακονισμένες ρόγες να στρέφονται με μένος κατά πάνω μου).

Ωστόσο δε θα εστιάσω στις ρόγες, απλά αποτελούν μία εξαίρετη εισαγωγή για τη μικρή μου πραγματεία.. Παρατηρούσα τις προάλλες σε ένα ακόμα θέατρο του παραλόγου που η ψηφιακή κοινωνία μας ονομάζει αναιδώς «οικογενειακό γεύμα», το θείο Ισίδωρο με την ψευδή γυναικομαστία και μου δημιουργήθηκαν μερικές απορίες. Κατ’ αρχάς, πώς γίνεται μια γυναικομαστία να είναι ψευδής, από τη στιγμή που είναι κάτι παραπάνω από εμφανής άρα και αληθής;

Ωστόσο, δεν είναι αυτό που με απασχολεί. Το βασικό ερώτημά μου είναι, αν όντως υπάρχει μια νομοτέλεια στο σύμπαν, δηλαδή αν όλα εξυπηρετούν κάποιον ανώτερο στόχο, τότε τι στο διάολο ρόλο βαράει η γυναικομαστία; Δηλαδή υπάρχει περίπτωση να χρειαστούν ποτέ τα βυζιά σε έναν άντρα; Μία γυναίκα σαφώς τα χρειάζεται για να θηλάσει και για να τροφοδοτήσει αυνανιστικές φαντασιώσεις και σεξιστικές συμπεριφορές. Εφ’ όσον όμως ένας άντρας δεν μπορεί να μείνει έγκυος (μέχρι στιγμής τουλάχιστον), τα βυζιά του είναι τελείως άχρηστα.

Και εδώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι και με ένα θεολογικό ζήτημα. Φυσικά όλοι γνωρίζουμε ότι «ο άνθρωπος φτιάχτηκε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του υψίστου». Αν λοιπόν όντως ισχύει αυτό, πρέπει κι ο Θεός να είναι μαστοφόρος, κάτι που αντιβαίνει στην επικρατούσα εικόνα για το Θεό, ο οποίος όπως κι αν εμφανίζεται (καλοκάγαθος γεράκος με τα μαλλιά του Χρήστου Θηβαίου, ευγενής φυσιογνωμία με μπλε μάτια και μακριά καστανά μαλλιά, περιστέρι που δε θα σχολιάσω), δεν έχει ποτέ μα ποτέ γυναικομαστία. Ακόμα και στον «Ιησού από τη Ναζαρέτ», ο Τζίζας παρουσιάζεται ως συλφίδα, πλάκα μπρος και πλάκα πίσω. Θα μου πεις είναι κι ο χιτώνας που κόβει, ειδικά αν είναι και κρουαζέ. Αλλά το θέμα είναι ότι βυζί δεν υφίσταται. Επομένως, τι συμβαίνει με τη γυναικομαστία; Ποιος ο ρόλος της και γιατί ακόμα και ως περιστέρι, ο Θεός δεν πάσχει ποτέ από αυτή; Και εν πάση περιπτώσει, αφού υπάρχει που υπάρχει, γιατί κανείς δεν ασχολείται με το θέμα; Γιατί ας πούμε δεν υπάρχουν σουτιέν για άντρες; Ή έστω ειδικές αγωγές καταπολέμησής της όπως συμβαίνει παραδείγματος χάριν με την κυτταρίτιδα; Διότι εκτός των άλλων, η γυναικομαστία μπορεί να αποδειχθεί σοβαρός παράγων απόσπασης της προσοχής: όποτε με βρίζει ο πάντα τόπλες μπαμπάς μου το 50% της προσοχής μου εστιάζει στα όσα μου σέρνει και το άλλο 50% στα παλλόμενα στήθια.

Άρα πρέπει να δράσουμε άμεσα! Ζητούμε επιτακτικά την αναγνώριση της γυναικομαστίας ως μάστιγος, την επιχορήγηση ερευνών για την εύρεση θεραπείας και την ίση μεταχείριση μαστοφόρων και μη ανδρών.

Χελωνάκια!

2007-10-04T19:03:00.000-07:00

Ε και τι τίτλο να έβαζα δηλαδή; Έχει γυρίσει το μισό ηλιακό σύστημα ανάδρομο, βουτάμε συλλήβδην και ανεξαιρέτως στα σκατά κι εγώ θα ψάχνω τίτλους; Χελωνάκια πουλάκι μου! Και σάπια γατοτροφή στα μούτρα σου εσένα που με καταράστηκες να μην ξανασταυρώσω σχέση, ίχο δε πούτα. Ειδικά για'σένα λοιπόν, θα παραθέσω εδώ τις νέες μεθόδους αυτοκτονίας στις οποίες καταλήξαμε ως επιτελείο, έτσι για να παίρνεις ιδέες.
Ναι ναι, θα ξεκινήσω με τα ταμπόν φυσικά, μια που το είχα υποσχεθεί στο προηγούμενο ποστ. Και είναι τόσο μα τόσο απλό, που μπροστά του το να κόψεις τα νύχια σου με νυχοκόπτη μοιάζει με μελέτη επί των μηχανισμών κυτταρικής διαφοροποίησης. Χρειαζόμεθα ένα κυτίον ταμπόν (από τα μεγάλα) και ένα λίτρο νερό. Τοποθετούμε το ταμπόν (ή τα ταμπόν αν πρόκειται για λαρύγγι-προέκταση του αγωγού Μπουργκάζ-Αλεξανδρούπολη) προσεκτικα μέσα στον οισοφάγο, με το κορδονάκι να κρέμεται, μην πεθάνουμε από πνιγμό. Δε λέει. Στη συνέχεια, πίνουμε το νερό και από τη διόγκωση του ταμπόν, εντός ολίγου θα προκληθεί διάρρηξη του τοιχώματος του οισοφάγου (ΜΠΑΜ!) και θα επέλθει θάνατος. Πιθανές παρενέργειες: κατάπωση του ταμπόν και θάνατος από πνιγμό, τοξικό σοκ, κνησμός στα οπίσθια.
Στην περίπτωση που έχετε φετίχ με τα εσώρουχα, η τεχνική που ακολουθεί είναι η ιδανική! Χρειαζόμαστε μόνο ένα σουτιέν το οποίο και δένουμε σφιχτά στον καρπό, στον αγκώνα, στο γόνατο ή σε μία οιαδήποτε κλείδωση τέλος πάντων. Αναμένουμε μέχρι να σταματήσει η κυκλοφορία του αίματος και να αρχίσει η σταδιακή σήψη, η οποία και θα εξαπλωθεί σε όλο το σώμα. Ναι ξέρω, ίου. Πιθανές παρενέργειες: να το μετανιώσετε στα μισά της διαδρομής της σήψης με προφανείς συνέπειες.
Και μια που αναφερθήκαμε σε φετίχ, στην περίπτωση που είστε λάτρης των βυζακίων, μπορείτε να κάνετε το εξής: παίρνετε τραγικά μεγάλες ποσότητες ορμονών για αύξηση του στήθους. Το στήθος διογκώνεται, κι άλλο.. κι άλλο.. κι άαααααλλο.. μέχρι που εκρήγνυται, οπότε πεθαίνετε και εντυπωσιακά και έχοντας ζήσει την υπέρτατη ηδονή να πιάνετε ένα ζευγάρι τεραστίων τιτς χωρίς καμία μα καμία αντίσταση. Πιθανές παρενέργειες: να μην εκραγούν στο τέλος, οπότε σ'αυτήν την περίπτωση οι οψιόν είναι δύο: ταξίδι στην Καζαμπλάνκα για αλλαγή φύλου ή καριέρα με ερωτικές/αισθησιακές ταινίες για ένα πιο απαιτητικό κοινό.
Αυτές είναι προς το θλιβερό παρόν οι προτάσεις μας για μία αυτοκτονία έξω απ'τις νόρμες και το κατεστημένο. Εν τω μεταξύ, ο Μπάμπης ο μεσίτης δεν έχει δώσει ακόμα σημεία ζωής και ανησυχώ..

Αυτόχειρες υδροχόοι (θα έγραφα αυτόχειρες παρθένοι αν ήμουν παρθένος)

2007-09-27T18:42:00.000-07:00

Επειδή ερωτοχτυπήθην ο κάφρος και ως αναλφάβητος στον έρωτα έχω κρεμάσει την ταμπέλα «προς κατεδάφισιν» στο μαρμαρένιο μου στήθος, ανακάλυψα ορισμένες ύστατες λύσεις με υλικά που όλοι έχουμε στα σπίτια μας και που ακόμα κι αν δεν έχουμε, είναι πάμφθηνα! Γιέι! Διότι είπαμε να αυτοΧτονήσουμε αλλά δε χρειάζεται να μείνουμε και άφραγκοι. Ωστόσο οφείλω να τονίσω ότι οι μέθοδοι αυτές έχουν μεν μία επιστημονική βάση, αλλά τελείως θεωρητική. Επομένως αν κανένας από τους ελάχιστους αλλά πιστούς και αγαπημένους αναγνώστες του ταπεινού μας βλογ (κρίση αυτογνωσίας) δοκιμάσει στην πράξη κάποια απ’ αυτές, παρακαλείται να μας ενημερώσει για το αποτέλεσμα -ναι μωρέ, λέμε και καμιά κρυάδα να περνάει η (ψ)ώρα!

Ξεκινώ με τις αναβράζουσες ασπιρίνες, διότι ως γνωστόν το αναβράζον δρα γρηγορότερα από το κανονικό. Χρειαζόμαστε δύο με τέσσερα κουτιά από τις θαυματουργές ταμπλέτες. Σε ένα λίτρο νερό διαλύουμε το περιεχόμενο των κουτακίων και στη συνέχεια απολαμβάνουμε το πομφολίζον ρόφημα. Πιθανές παρενέργειες: απώλεια πονοκεφάλου διά βίου, υπερβιταμίνωση (οι αναβράζουσες ασπιρίνες περιέχουν βιταμίνη C), ξινίλες, κολπίτιδα, τσούξιμο κατά την ενούρηση.

Για αυτούς που θέλουν να ανακαλύπτουν καινούριες εμπειρίες μέχρι το τέλος, έχω να προτείνω τη χρήση μίγματος αντιρυτιδικής κρέμας και ασπραδιού αυγού. Φροντίστε η αντιρυτιδική που θα χρησιμοποιήσετε να είναι ισχυρή. Εξυπακούεται ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και συνδυασμός αντιρυτιδικών. Αναμίξτε το ασπράδι με την κρέμα/τις κρέμες και απλώστε ομοιόμορφα στο πρόσωπο. Μετά από λίγη ή πολλή ώρα (εξαρτάται από τον τύπο της επιδερμίδας και την ηλικία), λόγω των τάσεων που ασκούνται από τη μετουσίωση των πρωτεϊνών (παρ'όλα αυτά πτυχίο βιολόγου δεν παίρνω μέχρι να αποκτήσει μετρό η Θεσσαλονίκη), το πρόσωπο θα αρχίσει στην ουσία να σκίζεται οπότε επέρχεται θάνατος από ακατάσχετη αιμορραγία. Ναι, λερώνει και πονάει λιγάκι οπότε συνίσταται κυρίως για όσους θέλουν να κάνουν εντυπωσιακή έξοδο και έχουν μαζοχιστικές τάσεις. Αν δεν αντέχετε τον πόνο επιβάλλεται η λήψη τριών tavor ή ο ψεκασμός του προσώπου με υγρό άζωτο πριν την επάλειψη της αλοιφής. Πιθανές παρενέργειες: υπερβολικά νεανική επιδερμίδα για πάντα, εκτός ορίων τράβηγμα και μεταφορά των ματιών στο πίσω μέρος του κεφαλιού, ημικρανίες (οπότε εδώ καταφεύγετε στην προαναφερθείσα μέθοδο), δημιουργία ενιαίου ρουθουνιού, ρόλος θύματος στο "η μαύρη ντάλια 2".

Στην περίπτωση που είστε καπνιστής ή πάντα θέλατε να γίνετε και είχατε ενδοιασμούς, θα λατρέψετε αυτή τη μέθοδο! Παίρνετε έναν old holborn αρωματικό. Ω ναι είναι στην πορτοκαλί συσκευασία. Βράζετε νερό σε ένα σκεύος και το μεταγγίζετε σε καφετιέρα γαλλικού τύπου με έμβολο. Προσθέτετε το περιεχόμενο της συσκευασίας και περιμένετε ανάλογα με τα γούστα σας. Προσωπική εκτίμηση είναι ότι αρκεί ένα μισάωρο. Στη συνέχεια πιέζετε το έμβολο και αφήνετε το γευστικότατο και πλούσιο σε πίσσα, νικοτίνη, φορμαλδεϋδη και υδροκυάνιο αφέψημα, να γαργαλίσει τον ουρανίσκο κι όλο το πεπτικό σας, κάνοντας δυνητικά κι ένα τσιγάρο. Πιθανές παρενέργειες: τρέμουλο, νικοτινίαση, εθισμός στον αρωματικό old holborn, αίσθημα καύσου κατά την ενούρηση, απώλεια προσανατολισμού.

Θεωρώντας ότι για αρχή οι μέθοδοι αυτές είναι αρκετές, θα κλείσω εδώ προς το παρόν το θέμα, ελπίζοντας à la fois να μη χρειαστεί να δοκιμάσω κάποια από αυτές (κοινώς ελπίζοντας σε μια ανταπόκριση, σνιφ-κλαψ). Εν τω μεταξύ νομίζω ότι κάποιο ανίερο ζεύγος κάπου μέσα σ’ αυτό το πολυπολιτισμικό οικοδομικό συγκρότημα, ερωτοτροπεί όσο εγώ γράφω και εκνευρίζομαι..

p.s.: Υπάρχει και μία μέθοδος όπου χρησιμοποιούνται ταμπόν αλλά βρίσκεται ακόμα υπό μελέτη.

Μπορντέλο προς πώλησιν (παρτ ουάν)

2007-09-27T08:11:00.000-07:00

«Γεια σου, είμαι ο Μπάμπης ο μεσίτης (κατά το «ο Μπάμπης ο σουγιάς; ΟΥΑΟΥ!) και αύριο θα έρθουν δύο κυρίες να δούνε το σπίτι.» Το σπίτι, ναι. Λες και μιλούσε για έπαυλη με ιδιωτικό δάσος. Αντιθέτως, το σπίτι μου είναι à peine 30 τετραγωνικών και προφανώς το μπάνιο μου είναι όσο ένα πλυντήριο (άντε και λιγάκι μεγαλύτερο γιατί αν δεν παινεύεις το σπίτι σου πέφτει και σε πλακώνει), ενώ το μήκος του μπαλκονιού είναι 4rex, όπου rex το μήκος μίας συσκευασίας rexona men. Η δε θέα είναι ένα καθαρά μεγαλοαστικό τοπίο, κάτι που εμένα με καλύπτει απόλυτα, όπως και το όλο ανσάμπλ, υδροχόος γαρ, άρα και αντικομφορμιστής και μποέμ (ναι είναι συνώνυμα) και τα λοιπά και τα λοιπά.

Ήρθε λοιπόν και το ‘αύριο’ και το αρτιστίκ σπίτι μου καθαρό και περιποιημένο, περίμενε τους επίδοξους αγοραστές. Τελικά εμφανίστηκαν δύο αλμοδοβαρικές φιγούρες, η μία εκ των οποίων αργοπροημένη, καθώς και ο μορφονιός του χωριού που θα ήταν και ο τελικός ένοικος.

Το δράμα (τους) άρχισε όταν αντίκρυσαν το ασανσέρ. Κι εδώ παραθέτω την πρώτη τοποθέτηση της υδροχόου deppy επί του θέματος: «χαλαρά μπήκαν μία φορά σε ασανσέρ και νόμιζαν ότι δε θα σταματήσει γιατί σου λέει, το μόνο πράγμα που πάει έτσι είναι ο πύραυλος και σε στέλνει στο φεγγάρι.. εγώ θέλω να δω μόνο ένα διαμέρισμα, δε θέλω να φτάσω τόοοσο μακρια!».

Φτάσαμε τέλος πάντων στο σπίτι και με το που άνοιξα την πόρτα ένιωσα μια αρνητικιά αύρα του τύπου –Ποιοι είναι αυτοί; -Κάτι φτωχοί.. –Άπαπα.. (εσωτερικός αντίλογος: Άι μωρή πατσαβούρα, δε σου φτάνει που μπαίνεις στο σπίτι ενός καλλιτέχνη έστω και παντελώς αγνώστου, μου παίρνεις και το ύφος «η σερβιέτα μου είναι missoni»;;). Με υποτιμητικά βλέμματα προχωρήσαμε από το φουαγιέ στο κυρίως δωμάτιο κι από’ κει στο μπαλκόνι, ενώ η δεύτερη μανδάμ επιθεωρούσε την κουζίνα (πεντακάθαρη κι αυτή μπάι δε γουέι. Η κουζίνα, όχι η μανδάμ). Ο μορφονιός σαν να’ χε χαθεί από το μεγαλείο της καλλιτεχνικής μου φύσης και παρατηρούσε περισσότερο τη διακόσμηση παρά το σπίτι. Μας ζήτησαν και συγγνώμη όταν είδανε τη Μίνα στο κρεβάτι, ντυμένη, βαμμένη και καλοχτενισμένη οφείλω να σημειώσω. Μόνο οι πορνοστάρ είναι έτσι πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το σεχ. Και όχι, η Μίνα δεν είναι πορνοστάρ. Και ναι το ξέρω. Ωχού, το ξέρω γιατί αν ήταν θα είχα φροντίσει να το εκμεταλλευτώ για να βγάλω κι εγώ κανένα ρούβλι. Έλα να μην ξεφεύγουμε απ’ το θέμα!

Και τότε λοιπόν, ήρθε η ώρα της Αποκάλυψης (ω ναι, *Α*ποκάλυψης). Ο θίασος συγκεντρώνεται στο φουαγιέ και ρωτάει η μανδάμ: «Το μπάνιο πού είναι;» Ομολογώ πως με δυσκολία έπνιξα το γέλιο μου, διαισθανόμενος τις αντιδράσεις τους αλλά κυρίως γιατί Η ΜΟΝΗ ΠΟΡΤΑ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ, ΔΛΔ ΤΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ, ΤΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΜΟΥ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ;;; Εννοείται ότι ακολούθησαν οι φοβερά πρωτότυπες ερωτήσεις όπως «μα καλά, πώς κάνεις μπάνιο εδώ μέσα;» και εκεί ήταν που συγκρατήθηκα για να μην τους κάνω ζωντανή επίδειξη.

Και προτού αποχωρήσουν, η αρχηγός του γκρουπακίου (ξανθομαλλούσα μεσόκοπη μανδάμ) ρωτά: «Το μπαλκόνι πού είναι;». Στον κώλο μου, μισό λεπτό να το καλλωπίσω και θα σας το δείξω. «Μόλις το είδατε». «Α, αυτό είναι;». Ναι αυτό είναι αλλά αν το χαϊδέψεις λίγο μεγαλώνει (ε μα με προκαλεί). «Μπα δεν μπορείς να ζήσεις εδώ μέσα». Κι όμως! Και συνέχισε λέγοντας «δεν μπορείς να ζήσεις εδώ μέσα με τη σχέση σου» (μα άμα σου λέω μπορείς; Αλλά εν πάσει περιπτώσει δεν το σώζεις..) και εν τέλει έφυγαν εν μέσω ευχαριστιών και απολογιών. Προσωπικά αμφιβάλλω αν θα το αγοράσει κανείς αλλά περιμένω το επόμενο γκρουπ με αδημονία (θα έχω γκεστ την deppy αυτή τη φορά.. μουχαχαχ!)

Κλέβοντας internet.

2007-09-22T00:15:00.000-07:00

Χθές μετακόμισα.
Με βρίσαν ρώσοι.
Μου χάραξαν το τραπέζι.
Ηχομόνωση μιεχ μιεχ.
Αλλά μια ευχάριστη νότα στην όλη υπόθεση:
Ο Διπλανός έχει Wireless network.
Με ιντερνετ.
Απο την On.
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΛΕΙΔΩΤΟ.
They knew too much.
"WE KNOW TOO MUCH"
The went too far.
"WE WENT TOO far".
Νιχιχιι κι εκεί που ανησυχούσα οτι δε θα έχω ιντερνετ για πολύ καιρό, τσαααφ κλέβουμε τη σύνδεση του διπλανού. Βεβαίως θα βάλω και δικό μου αλλα μέχρι τότε μια χαρά είμαστε και με τη σύνδεση του διπλανού. Δε θα την καταχραστώ βέβαια κατεβάζοντας τόρεντς γιατί θα με πάρει χαμπάρι. Ίσως. Αλλά για msn και internet(Πυραλεπού βέβαια) μια χαρά με βόλεψε.

Ευσεβείς πόθοι

2007-09-20T02:00:00.001-07:00

Είσαι single; Τα’ χεις παίξει; Χρίστηκες επίτιμο μέλος των αυνανιστικών κινήσεων; Ένα καμίνι σε καταπίνει; Ψάχνεις το άλλο σου μισό; Εδώ είμαστε εμείς για να σε βοηθήσουμε να βρεις ακριβώς αυτό που ψάχνεις! Να λοιπόν μερικές προτάσεις..

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΟΣ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΓΕΜΙΣΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΧΥΣΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΣΑΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ? ΝΕΟΣ 25 ΘΕΣ/ΝΙΚΗ

(Μία πολύ σοβαρή αγγελία που απευθύνεται σε ένα μάλλον απαιτητικό κοινό. Προτείνουμε ανεπιφύλακτα τον κύριο Ψωμιάδη, ο οποίος και παντρεμένος είναι και μας έχει καταχύσει το νομό κανονικότατα.)

Με ενδιαφέρει η γνωριμία με άντρα σοβαρό, σωματικά αδύνατο, πνευματικά ισορροπημένο.

(Για τους φιλάσθενους φίλους μας.)

EIMAI 1.80 70 KILA 30 ETΩΝ ΚΑΙ ΜΕ ΛΕΝΕ ΓΙΑΝΝΗ.ΥΕΛΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΥΣ ΨΩΛΑΡΑΔΕΣ ΝΑ ΜΕ ΓΑΜΗΣΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΡΟΥΘΟΥΝΙΑ.ΘΕΛΟ ΠΟΛΛΕΣ ΨΩΛΕΣ ΝΑ ΜΕ ΓΑΜΑΝΕ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΤΟΥΖΕΣ.

(Να, το παιδί εδώ yέλει κάτι πολύ απλό και καθημερινό. Μία βόλτα στο φθινοπωρινό αστικό τοπίο, έναν καφέ σε ένα ήσυχο μέρος, μία συζήτηση επί του Μπρεχτ. Και επιπλέον, είναι και κοινωνικό το πουλάκι μου.)

kati endiaferon vre paidia yparxei?!?
eimai 19 kai thelw na gnwrisw kopeles apo 18 ews 30.
ta leme.....filakia! : )

(Αμέ! Η Θεσσαλονίκη είναι γεμάτη από ενδιαφέροντα πράγματα! Όπως αυτό: Στο πλαίσιο της 1ης Biennale Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης παρουσιάζεται το έργο του Γάλλου καλλιτέχνη Jean-François Bocle “Tout doit disparaître”. Πρόκειται για μια εγκατάσταση από χιλιάδες μπλε πλαστικές σακούλες, ένα σχόλιο στον καταναλωτισμό του σύγχρονου δυτικού κόσμου. Από τις 11 Ιουλίου έως 30 Σεπτεμβρίου στην αίθουσα εκθέσεων Γαλλικού Ινστιτούτου.)

Eimai 38 kai anazitw filo apo ath na enoikiasoyme mazi oraia gkarsoniera (epiplomeni to kalytero) gia gamistrona kai diakritiki jexoristi xrisi. MONO SOVARES PROTASEIS stilte email gia synenoisi

(Μα εννοείται ότι με μία τέτοια αγγελία θα έχεις μόνο σοβαρές προτάσεις.)

Είμαι αγόρι 26χρ και θέλω να πάρω πίπα σε αρρενωπό άντρα 36χρ και άνω 100% ενεργητικό με χοντρά και ζουμερά προσόντα. Επίσης θα ήθελα πολύ να γνωρίσω μαύρο ενεργητικό. Αν κάποιος ξέρει πού συχνάζουν μαύροι εν στη θεσνίκη θα παρακαλούσα να με βοηθήσει.

(Το παιδί δεν είναι ρατσιστής. Με το ‘χοντρά και ζουμερά προσόντα’ μας λέει ξεκάθαρα ότι ψάχνει άντρα με μπάκα και γυναικομαστία, ενώ παράλληλα δηλώνει και λάτρης της μάδερλαντ. Αφήστε δε που συμμετέχει και στον αντικαπνιστικό αγώνα –βλέπε ‘θέλω να πάρω πίπα’, τι υγειινότερον;)

ΓΕΙΑ! ΕΙΜΑΙ ΑΓΟΡΙ ΣΤΑ 21 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΣ ΑΡΚΕΤΑ ΕΜΦΑΝΙΣΙΜΟΣ Κ ΑΡΕΝΩΠΟΣ. ΨΑΧΝΩ ΠΟΥΤΑΝΑΚΙ ΘΥΛΙΚΟ Η ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΥΠΟΤΑΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΛΟ ΣΕΞ! ΜΕΝΩ ΜΟΝΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΡΧΙΣΩ ΤΡΕΛΕΣ... ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ!

(Διότι και οι σχιζοφρενείς φίλοι μας έχουν δικαίωμα στον έρωτα! Τρελλό σεχ, ήτοι σεχ μέσα σε μια κρίση μανίας καταδίωξης ή μεσούντος του παραληρήματος. Μένει και μόνος του, που σημαίνει ότι έχει δικό του δωμάτιο στον Άγιο Παντελεήμονα –το 27 κάνει στάση εκεί- και θέλει να αρχίσει τις τρέλλες που σημαίνει ότι δεν πάει πολύς καιρός που του εκδηλώθηκε η σχιζοειδής διαταραχή.)

Αυτά είχαμε να προτείνουμε προς το θλιβερό παρόν. Θα επανέλθουμε με περισσότερες προτάσεις γιατί έρχεται και χειμώνας και όλοι θέλουμε να ζεστάνουμε τις παγωμένες και σκουριασμένες από το νέφος καρδιές μας, να γεμίσουμε τα hέρια μας με τα hέρια μιας άλλης μοναχικής ύπαρξης και να βλέπουμε μαζί τις σταγόνες της χειμωνιάτικης βροχής να μαστιγώνουν τα τζάμια της εκάστοτε ερωτικής μας φωλιάς.

Ένα ανομολόγητο μυστικό..

2007-09-16T06:27:00.000-07:00

Μια που κύριος στόχος του συγκεκριμένου βλογ είναι η ενασχόληση με ζητήματα ταμπού και, ει δυνατόν, η εξαφάνιση/απενοχοποίησή τους και κυρίως, για να μην αναγκαστώ να ξαναδώ την ελεεινή διαφήμιση telemarketing της ΕΤ3 (εκείνη με την κάρτα που φέρει ένα θαυματουργό μικροτσίπ και εγγυάται ότι σε κάνει να κόψεις το κάπνισμα με μπαλτά), θα θέσω επί τάπητος το θέμα του πέρδεσθαι δημοσίως. Κοινώς, όταν είμαστε σε δημόσιους χώρους και περιτριγυριζόμαστε από άλλες απέλπιδες υπάρξεις κλάνουμε ή όχι;
Αν και η απάντηση είναι περισσότερο από προφανής, πραγματοποιήθηκε και μία μακροχρόνια έρευνα γιατί άλλωστε, τι σόι βιολόγοι είμεθα ωρέ; Τα αποτελέσματα είναι συγκλονιστικά! Ναι, όλοι, μα όοοολοι, αεριζόμεθα σε δημόσιους χώρους. Ω ναι, και το ξέκωλο με την ξανθιά καούκα που προτάσσει τα στήθη ευθαρσώς. Ναι ναι, και ο ξανθός γαλανομάτης θεός με το πολλά υποσχόμενο φούσκωμα στο παντελόνι (και δε μιλάω για την μπάκα του). Αμέ, και ο χάντσομ γιάπης με το λάπτοπ, το χαρτοφύλακα και το επίσης πολλά υποσχόμενο φούσκωμα στο παντελόνι του (στην κωλότσεπη αυτή τη φορά).
Να με συγχωρείτε αν καταστρέφω κάθε αυνανιστική φαντασίωση -αν και εμένα ουδόλως μ'έχει επηρεάσει- αλλά είναι μια γενική κι ανομολόγητη αλήθεια. Η έρευνά μας συνεχίστηκε, εστιάζοντας αυτή τη φορά στο πεδίο των τεχνικών παραμέτρων του τόσο διαδεδομένου αυτού θεσμού. Τα πορίσματά μας μπορούν φυσικά να χρησιμεύσουν ως συμβουλές.
Όσον αφορά στο ποια είναι η καταλληλότερη στιγμή για απελευθέρωση του ηχηρού εκφυσήματος αερίων εκ του απευθυσμένου, οι ερευνητές καταλήγουν στα εξής: σε κεντρικούς δρόμους με κίνηση, όπου περνάει απορριματοφόρο όχημα και ειδικά τη στιγμή της εκκένωσης του κάδου, ότα χτυπάνε καμπάνες, όταν περνάει ασθενοφόρο/πυροσβεστικό/περιπολικό, περνώντας από τα έργα του μετρό Θεσσαλονίκης. Πουτανίστικες τεχνικές, όπως
το βηχαλάκι και το ξαφνικό ανέβασμα του τόνου της φωνής λειτουργούν ανασταλτικά στην όλη διαδικασία, αυξάνοντας την πίεση στην κοιλιακή χώρα και κατ'επέκταση την ένταση του εκφυσήματος.
Ωστόσο, το ρεζουμέ του όλου ζητήματος είναι ότι πρόκειται για μια τραγικά παρεξηγημένη συμπεριφορά η οποία όμως στη βάση της είναι τελείως ανθρώπινη. Σαφώς είναι βρωμερή αλλά αυτή είναι εκ των πραγμάτων και μία ακόμα πτυχή της ανθρώπινης φύσης. Επομένως ας κάνουμε όλοι μαζί ένα βήμα προς μία πλήρως απελευθερωμένη κοινωνία, απενοχοποιώντας το πέρδεσθαι δημοσίως, ώστε να απαντήσουμε επιτέλους και στο μπασμένο που αναρωτιέται "Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα;" : "Γιατί μπορέι να κλάνει ελεύθερος, μικρό μου".
Κουνγκ, φουμπ, πουμπ και άλλες μελωδίες λοιπόν, χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος!

Απο μέσα.

2007-09-15T15:33:00.000-07:00

Η υπερβολική ευγένεια κάνει κακό εν ολίγοις. Μερικές φορές είναι δύσκολο να την αποφύγουμε. Άρα πρέπει να υπάρχει διορατικότητα. Κατέληξα στο εξής συμπέρασμα μετα απο καθόλου σκέψη όσον αφορά την εξής κατάσταση: Υπάρχει ένα κρεβάτι και 2 άτομα τα οποία επιθυμούν να κοιμηθούν σε αυτό. Everyone has their bed side ειναι δεδομένο αυτό (hey bitches). Όσοι θέλουν να κοιμούνται απο την έξω μεριά (αν υπάρχει μέσα και έξω, κοινώς τοίχος απο τη μια μεριά του κρεβατιού. Επίσης αν υπάρχει κρεβάτι. Και τοίχος γενικότερα.και σπίτι.και πολιτισμός.και η γή. και το σύμπαν.) συνήθως το λένε, αντίθετα όσοι θέλουν να κοιμούνται απο τη μέσα μεριά του κρεβατιού δεν το λένε (πχ εγω.). Το λένε δλδ αλλά με περισσότερη πίεση.κουνγκ

Γλυκό σαλάμι και κολπική ξηρότητα

2007-09-13T15:38:00.000-07:00

Το γλυκό σαλάμι, μια ηδονή προοριζόμενη μόνο για απαιτητικούς και ανοιχτόμυαλους ουρανίσκους, γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 2007, μέσα στο γαμοκαύσωνα. Από τότε αποτελεί μια γκουρμέ πρόταση που ταιριάζει γάντι σε όλες τις κοινωνικές συνευρέσεις, ενώ πρόσφατες εμπεριστατωμένες έρευνες το τοποθετούν στην κορυφή των αφροδισιακών εδεσμάτων.

Η όλη διαδικασία είναι ελεεινά απλή και τα υλικά εξευτελιστικά καθημερινά. Εξοπλιζόμεθα λοιπόν με:

Ένα σαλάμι αέρος από ζωάκια της τιμημένης ελληνικής υπαίθρου.
Μανούρι για να δώσουμε μια εσάνς παράδοσης και επαρχίας.
Μέλι για να πάρουμε και κανένα αντιοξειδωτικό βρε αδερφέ.
Γιαούρτι με κεράσια γιατί η Μίνα δεν είχε κανονικό.
Nutella, αποθεωμένο υποκατάστατο του σεχ.
Κρακεράκια TUC από τα πάτρια γαλλικά εδάφη.
Πικάντικα cashews από τα γεμάτα αισθησιασμό εδάφη της μάδερλαντ αφρικής.
Κανέλλα για να τιμήσουμε και τις μικρασιατικές μας ρίζες.
Πολύχρωμη τρούφα ως ντεκόρ, μια που είμαστε και στην Ε.Ε. και πρέπει να εναρμονιστούμε με τις επικρατούσες τάσεις.

Προφανώς η όλη διαδικασία είναι απλούστατη γιατί στο κάτω-κάτω ιτ αιντ ένι ρόκετ σάιενς. Η ουσία του όλου εγχειρήματος έγκειται στο να συνδυαστούν όλα τα υλικά με απώτερο στόχο ένα γευστικό οργασμό. Στα τοπ των συνδυασμών βρίσκονται οι εξής: κρακερόνι-σαλάμι-nutella-τρούφα, σαλάμι-μανούρι-μέλι-κανέλλα, κρακερόνι-σαλάμι-γιαούρτι-τρούφα-κανέλλα και σαλάμι-nutella-cashews. Βέβαια οι συνδυασμοί είναι δυνητικά όσα και τα μπότοξ της σεπτής αυτοκράτειρας Κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη και εξαρτώνται από τις ορέξεις και την κουλτούρα του καθενός. Το μόνο που έχει να πει το ταπεινό πλην όμως βυζοσπαστικό/ριζοσπαστικό μας βλογ είναι καλή επιτυχία και ενισχύστε το κίνημα κατά της σπαστικής κολίτιδας.

Doo ah poe pandoo

2007-09-09T01:42:00.000-07:00

Είμαστε 2. Το ξεκαθαρίζω εξαρχής.(εξάρχης έξαρχης.) Εγώ ΔΕΝ ταυτίζομαι με τον rhino γι αυτό ΣΑΣ ΠΑ ΡΑ ΚΑ ΛΩ να κοιτάτε ποιός γράφει το κάθε πόστ. Γενικά μοιραζόμαστε τις ίδιες απόψεις αλλά και πάλι. Το επόμενο πόστ που θα γίνει απο τον rhino θα είναι μια συνταγή για γλυκό σαλάμι. Όχι το παραδοσιακό, το άλλο το δικό μας. Δεν τη γράφουμε για πλάκα όντως το φτιάξαμε και όντως ήταν φανταστικό. Μόνο για μη κολλημένες σε στάνταρντς γλώσσες βέβαια γιατί όταν έρχεται ο άλλος και σου λέει "ΙΟΥ ΝΟΥΤΕΛΑ ΜΕ ΣΑΛΑΜΙ ΑΕΡΟΣ ΠΩΣ ΤΟ ΤΡΩΣ?" τι να του πείς? εσυ πως τρώς ζαμπόν με τυρί ας πούμε;γιατί το ζαμπόν να ταιριάζει με το τυρί και να μην ταιριάζει με τη νουτέλα;απλά επειδή έτσι το έχεις συνηθίσει. Εμ δεν είναι έτσι. Ανοίξτε λίγο τους ορίζοντές σας. Εφόσον κάτι δε μας κάνει κακό νομίζω οτι μπορούμε να το δοκιμάσουμε έστω και 1 φορά, και αν δε μας αρέσει απλώς δεν το ξαναδοκιμάζουμε. Δε θα χρειαστείτε πλύση στομάχου όχι, ελεος. ΤΟ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ!!!ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΨΥΧΩΤΙΚΟΣ!!!ΑΑΑΑΑΑ. Μα δεν δοκιμάζετε νεα ΠΡΑΓΜΑΤΑ στην Ελλάδα.
Αυτά είχα να πω. Καλή αρχή και καλό Κ ο υ ρ α γ ι ο. Kung pub.

Ζωγραφίζεις;

Ρορό,

Μαιτακωμύζο

Όινκ!

Η γαστρεντερίτιδα έχει ονοματεπώνυμο!

Είμαι βλαμμένος

Δεν το κάνεις..

Κασάσα.

Ναι, ζούμε ακόμα!

Του γουίξ νότις

Όλα είναι θέμα παιδείας

Λατρεμένοι μου γείτονες

Η ατμόσφαιρα του ήλιου παίζει ουράνια μουσική

Της νιότης το γλυκό κρασί...

Το ταβόρι απ'την περσία

Ω γλυκύ μου bear

Βόρειος κώλος

Αιδοίων διάλογοι

Δε μένει εδώ κανίς

Κάργια βραδιά

Ένας άντρας τηρεί

Άξιο

Ενεστώτας

Διερωτόμαι..

Dans une ville pleine d'amour..

Η τελευταία μου εξομολόγηση

Λίγο ο διάβολος μέσα της..

-ίλα

Δε σε είδα

Όταν βαριέσαι..

Κι ας σ'έχασα, σ'αγαπώ ακόμα

Έχεις καεί από υδροχόο;

Δουλειά δεν είχε ο διάολος..

Φέικμπουκ, je te quitte..

Νοιώθω πως..

Ro, c'est à toi

Είμεθα παρόντες!

Ωραίο έξμας στο Γκρις!

Είσαι στον κόσμο σου;

Καλέ, στολιζόμαστε!

σουασάν νεφ!

Τα κολεόπτερα...

Διευκρινήσεις..

Δε με αφορά =)

Η κρίση συνεχίζεται..

Άπονη ζωή..

Ζε σουί τρανκίλ!

Ανακάλυψηηη!

Απορία ψάλτου,..

Καφεΐνη

tea pot aaaah.

Γκιβ ιτ του μι (γέα)

Μαντάννα ατ λαστ ιν αθενς!

Το σύμπαν μου τις τελευταίες μέρες..

...καφέ;

Εκπολιτίσου!!

Anisorropos KAI rhinoceros...

Είδα στον ύπνο μου οτι

Lily Allen vs Akon

Εβδομάδα των παχών

Του νταβατζή σου..

Άι'μ σόου εξάιτιντ!!

Δίσκο ξέρεις να κρατάς;;

..ούτε στο χειρότερο εχθρό μου!

Δεν είναι νεύρα..

..Τελικά δεν είμαι ο μόνος!!

Σ'αυτές τις φοιτητικές εκλογές....

Θερμοκρασία, ένας παγκόσμιος μύθος

Στο καπάκι.

Μετά τον ύπνο. [ Caution: Μαυρίλα included ]

Πεταλουδίτσες και λουλουδάκια-άχου βρε!

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ /

Το καρναβάλι *τώρα* αρχίζει!

Τα αιδοία παίζει..

Χαβάη: το σκοτεινό παρασκήνιο.

Ανάδρομος είσαι και φαίνεσαι!

Στον άλλο κόσμο που θα πας..

Τι ήτο στην προηγούμενη ζωή του ο Χρήστος Ζαχόπουλος;

pop quiz!!

Άιντε ν'αρρωστήσει ο Άγιος Πέτρος, να τη βγάλουμε και φέτος!

Το καρναβάλι τώρα αρχίζει!